Wat is dit? Hoor ik het goed? Na de reclamespot “Kip, het meest veelzijdige stukje vlees” het bijzinnetje:”Campagne gefinancierd met steun van de Europese Gemeenschap”. Waarom? Willen zij dat ik geloof dat kip goed voor me is? Wordt de reclame gesteund om mij ervan te overtuigen om vooral meer kip te eten onder het “mom” van veelzijdigheid? Steunt de Europese Gemeenschap meer van dit soort reclames? Is de belastingbetaler hier belanghebbende? Betaal ikzelf indirect mee aan deze reclame?

Wat in hemelsnaam heeft de Europese Gemeenschap hiermee van doen, denk ik. Ik kan de match niet leggen. Hier schuilt een vreemde wereld achter. Mijn belastinggeld naar een reclamespotje! Niet mee eens. Absoluut niet.

Ik heb net even zitten “googelen”, niet te verwarren met goochelen, en kom uit bij weblogger Jeroen van Dommel op het Weblog Den Haag van de NOS. Eén van de weinige weblinks die aansnijdt wat ik voel. De rest onderstreept de veelzijdigheid en vooral kip.

Zo zit het dus: een “stukje kippromotie”, georganiseerd door Productschappen Vee, Vlees en Eieren, meebetaald voor 2,5 miljoen door de Europese Unie. Oef. Van de andere kant moet het niet zo eenvoudig zijn geweest om deze reclame goed in beeld en geluid vast te leggen en het allemaal kostbaarder zijn geworden dan aanvankelijk was voorzien. Een stukje subsidie kan dan geen kwaad. Of ben ik nu te cynisch?

Hebben wij het over de rechten van de mens?!*&%@ Het merendeel van de kippen leeft volgens mij in erbarmelijke omstandigheden. Ja, ja, ik weet dat ik dingen los moet zien van elkaar! Maar toch ben ik perplex. Is dit bestuur, cultuur, samenleving, wetenschap, economie, management, filosofie, natuur, Europa. Deze reclame valt in alle categorieën. Om stil van te worden.

Businessweek komt met de laatste update van de top 100 van brands/merken. Interessant zijn de analyses eromheen. Zij vertellen het verhaal van de samenleving en alle ontwikkelingen daarbinnen. Of beter wat mensen triggert om zich te binden aan een merk, waardoor deze binding ontstaat en wat deze te bieden heeft. Veiligheid? Een thuis? Identiteit? Stijl? Imago?

Indirect vertelt dit ons het verhaal over de staat van de samenleving. Derhalve een boeiend grensvlak. Deze top 100 beschouw ik dan ook als een spiegel voor en van de samenleving. Bestuurskunde en Marketing als twee nauw verbonden wetenschappen.

Deze krachtig slogan is van Nokia©. Ik leen hem even, omdat het exact duidt waar ik zo heel de dag mee bezig ben en met mij vele collega’s van mij.

Ja daar word ik me steeds meer van bewust, zowel binnen Nederland als Europe. Er wordt over geschreven, gebatteerd en onderzoek naar gedaan. Onder vakgenoten hangt een gevoel van revival of sterker renaissance in de lucht. Het vak gemeentesecretaris, citymanager, Stadtdirektor komt meer en meer in beeld als stabiliserende faktor tussen de wereld van centrale politiek, lokaal bestuur, een zich rap ontwikkelende samenleving en de wereld van de professionals.

Boeiend om van een stoffig, juridisch en ambtelijk imago te groeien naar dat van “connecting people”. Ik weet het en voel het elke dag. Het is intensief, maar een voorrecht.

Wat ra

Er ligt een nieuw regeerakkoord: Samen Werken, Samen Leven. Klaar om doorgerekend, met de fracties bediscussieerd en door belangen beoordeeld en bekritiseerd  te worden. Een degelijk stukje werk. Zorgvuldig geregisseerd door Herman Wijffels, achter heel veel gesloten deuren. Weg van de pers, teambuildend, hoogwaardig, respectvol. Dit is mijn eerste indruk bij het 20.00 uur-journaal.

De kabinetsformatie lijkt een ware kwaliteitsimpuls gekregen te hebben. Verheven tot kunst. De blik van Wijffels verraadt zijn specifieke klasse.

Kan een mens een idool hebben. Hij is één van de mijne.

Er ligt een nieuw regeerakkoord: Samen Werken, Samen Leven. Ondanks de forse nederlaag van de PvdA is Wouter Bos toch in een riante positie gekomen binnen dat akkoord. Nu alles schaapjes op het droge lijken te zijn, is het moment daar om zijn persoonlijk falen toe te geven. Vanuit een sterke positie is dit natuurlijk altijd gemakkelijker en veiliger.

Na de verkiezingen werd het stil rond hem en voer Wouter mee op de kracht van Wijffels. Van regenjack en zeepkist naar driedelig pak (zonder stropdas) en dienstauto. Wat “timing” al niet kan opleveren. Het was overigens hét (enige) moment om het onuitgesproken gevoel van velen te benoemen, dat de stijl en de strategie van Wouter de oorzaak van de nederlaag van de PvdA. Dat moest gewoon om schoon schip te kunnen maken rondom zijn persoon. “Hier was ik niet zo goed in” en “met de ketting van de nederlaag om zijn nek” moest er ruimte komen voor het nieuwe merk dat Bos dadelijk gaat bouwen.

Opruimen, maar wel met de buit binnen. De timing is meesterlijk, in één woord. De euforie van een nieuw regeerakkoord loodst hem veilig de haven binnen. Nu dus op weg naar het ministerschap, waarin hij zich voor mijn gevoel zeer sterk zal manifesteren. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

A civil servant? Secretary, citymanager, Chief Executive Officer. According our association:  a real job with very special competences Being “servant”. Feels sometimes, in the small moments in between, as “knight”. A little bit as my reference Roger. For society and nature. For safety and trust. Like Roger. Sword! Or are these cloud illusions I recall (© Joni Mitchell).

Minder ambtenaren, zegt Balkenende. Symptoombestrijding? Waarom precies? Leg dat nou eens uit. Teveel van wat? Er zijn bij gemeenten meer producten en diensten dan ambtenaren. In het bedrijfsleven is dat precies andersom. Is alles enkelvoudig en bovendien draait daar alles uiteindelijk om marges en dus winst. Het aantal ambtenaren is een gevolg van het hoge bestuurlijke en politieke ambitieniveau in Nederland en vooral van de zorgvuldigheid waarmee wij werken. De gemeenteraad, Provinciale Staten en de Tweede Kamer die hun besturen dagelijks overspoelen met vragen, kanttekeningen, moties en amendementen met bestuurlijke legitimatie als argument. Dus zorgvuldig moet alles wel. Bestuurders die zich meer dan ooit dienen te verantwoorden. Waar de balans tussen in control kunnen zijn en persoonlijke risico’s haast vraagt om een extra verzekeringspolis. Die druk stuwt het ambtelijk apparaat naar een punt waar elk uur gekozen moet worden tussen de talloze Haagse regels, loyaliteit aan politiek en gezond boerenverstand. Daar zit het motortje. Is mijn stellige overtuiging. Dus wat mij betreft moet Balkenende iets meer tekst geven en niet spreken over verbanden die schijnbaar zijn. En wat betreft het standpunt van Roel Bekker. Mee eens, zeer mee eens. Wij zijn een vlijtig volkje dat er wezen mag. Op heel veel terreinen. Jawel, dankzij een fantastisch ambtenarenapparaat!

Jan Pronk, gezant van de Verenigde Naties in Soedan, heeft wat te zeggen, letterlijk en figuurlijk. Op zijn weblog sprak hij, raakt een snaar, brengt een regering in rep en rol, treft ze direct in het hart. Legt daarmee de werkelijke krachten bloot. Hij steekt de grens over tussen persoonlijke en instutionele opvattingen, maar Pronks mening is direct en ongefilterd op de tafel van de hele wereld. Powerful zo’n log?Ondanks zijn uitlatingen blijft hij gezant tot nader order. Pronk heeft altijd eigenlijk deze grens opgezocht. Dat is wat hem siert, niet alleen dus functionaris maar bovenal mens met een mening.  31 oktober: Na een week wel-niet-wel-niet is Jan Pronk binnenkort geen gezant meer. Hij mag nog even terug om zijn werk over te dragen. Doet bij mij de vraag rijzen, hoeveel ruggegraat de VN eigenlijk heeft. Of zie ik het niet goed? Bepaalt een land zijn gezant?

…rollen over ons heen. Het gaat om dieren, het gaat om mensen, om samenhang en samenleving. Partijen kiezen elk hun meest krachtige slogan als drager van hun visie en geloof. Interessante marketing.

De Italiaanse politicus en filosoof Macchiavelli betoogde in 1513 (laten we zeggen 16 generaties geleden) dat het in de politiek eindelijk draait om twee zaken: macht en invloed. En dat om dit te bereiken de middelen geheiligd zijn. Oef.

Ligt dit dan verscholen onder de mooie woorden van onze politici? Of is er toch meer? Eén ding is zeker. Voor mij is dit niet zomaar een filosoof. Hij is nog steeds zeer veel gelezen en wordt vaak geciteerd.

Van de andere kant is er veel oprechtheid in het geloof van politici. De komende maanden zullen mij in elk geval wederom op dit punt van balanceren brengen.

Gemeenten lijken op het gebied van hun bestuurlijke merken gevoelig voor reputatieverlies. Dat geldt voor de gemeenteraad die er vaak niet best afkomst, maar dat geldt ook voor colleges. Dat betekent dus voor het nieuwe collegeprogramma: het merkenbeleid een topprioriteit geven op bestuursvniveau. Geldt ook zeer voor bedrijven op dit moment.De aandacht moet zich daarbij richten op het met de Engelse termen te zeggen de key brands “college” of “organisatie” en daarnaast op de merken van de individuele produkten en diensten.Dit is de theorie en de huidige trend in marketingland. Nu nog invullen voor de gemeente. Oef. Niet makkelijk. Want dit is in gemeenteland terra incognita.