Wat is dit? Hoor ik het goed? Na de reclamespot “Kip, het meest veelzijdige stukje vlees” het bijzinnetje:”Campagne gefinancierd met steun van de Europese Gemeenschap”. Waarom? Willen zij dat ik geloof dat kip goed voor me is? Wordt de reclame gesteund om mij ervan te overtuigen om vooral meer kip te eten onder het “mom” van veelzijdigheid? Steunt de Europese Gemeenschap meer van dit soort reclames? Is de belastingbetaler hier belanghebbende? Betaal ikzelf indirect mee aan deze reclame?

Wat in hemelsnaam heeft de Europese Gemeenschap hiermee van doen, denk ik. Ik kan de match niet leggen. Hier schuilt een vreemde wereld achter. Mijn belastinggeld naar een reclamespotje! Niet mee eens. Absoluut niet.

Ik heb net even zitten “googelen”, niet te verwarren met goochelen, en kom uit bij weblogger Jeroen van Dommel op het Weblog Den Haag van de NOS. Eén van de weinige weblinks die aansnijdt wat ik voel. De rest onderstreept de veelzijdigheid en vooral kip.

Zo zit het dus: een “stukje kippromotie”, georganiseerd door Productschappen Vee, Vlees en Eieren, meebetaald voor 2,5 miljoen door de Europese Unie. Oef. Van de andere kant moet het niet zo eenvoudig zijn geweest om deze reclame goed in beeld en geluid vast te leggen en het allemaal kostbaarder zijn geworden dan aanvankelijk was voorzien. Een stukje subsidie kan dan geen kwaad. Of ben ik nu te cynisch?

Hebben wij het over de rechten van de mens?!*&%@ Het merendeel van de kippen leeft volgens mij in erbarmelijke omstandigheden. Ja, ja, ik weet dat ik dingen los moet zien van elkaar! Maar toch ben ik perplex. Is dit bestuur, cultuur, samenleving, wetenschap, economie, management, filosofie, natuur, Europa. Deze reclame valt in alle categorieën. Om stil van te worden.

De Tijgermug krijgt kans op kans om zich in Nederland te vestigen. Het lijkt spelen met vuur bij de invoer van de bamboeplantjes (de muggen reizen mee in de containers waarin de plantjes vervoerd worden), die ondanks verzoeken van “geleerden” niet in quarantaine hoeven. Het Ministerie van Volksgezondheid liet in 2004 weten de situatie niet zo ernstig te vinden dat nieuwe wetgeving nodig was of bijzonder maatregelen nodig waren. In 2001 werd evenwel in Canada de import van de bamboesoort al aan banden gelegd om te voorkomen dat de mug zich verder verspreiden. Hij brengt virussen over die knokkelkoorts of gele koorts kunnen veroorzaken (bron: Vara’s Vroege Vogels).

De een zeg valt wel mee, de ander wil maatregelen, of wil blijven importeren en winst maken, wil nader onderzoek, wil de handel aan banden, wil wetgeving, wil controle, wil het nog aanzien. De hele economische keten bemoeid zich ermee. Ons ecosysteem wordt evenwel opgezadeld met een soort, die het op de kop kan zetten. Het lijkt erop dat de tijgermug in Nederland tussen de mazen van het net doorglipt.

Blijft de uitspraak van Dick de Zeeuw van 1991 toch gewoon staan. Op aarde zou er genoeg drinkwater zijn voor 3 miljard mensen, gerekend vanuit huidige voorwaarden en stand van de techniek. De verdroging neemt toe, zo berichten veel tijdschriften en onderzoeken. De BBC spreekt haar inschatting uit dat water vele malen duurder zal worden per liter dan benzine, omdat het voorwaardelijk is voor leven en zeer schaars zal worden. Ik ga gewoon weer een regenton aanschaffen. Hoewel, als iedereen het hemelwater opvangt zet de verdroging van bodem en natuur verder door. Een vicieuze cirkel. Zijn we dan toch gewoon met te veel mensen op aarde? Wat een rare vraag eigenlijk.

Na jaren meten, discussiëren, aangeven en ontkennen lijkt er nu een gevoel te ontstaan dat het allemaal echt wel zo is: ons klimaat verandert. NRC rapporteert als één van de vele kranten/tijdschriften. Een citaat.

De drie reconstructies bleken verrassend identiek. Ze lieten zien dat de troposfeer (de onderste atmosfeerlaag van de aarde) sinds 1900 inderdaad almaar warmer was geworden, met een pauze tussen 1940 en 1970 toen een kleine afkoeling optrad. Maar na 1970 ging het in ongekend tempo verder omhoog. Tussen 1906 en 2005 steeg de gemiddelde temperatuur van de lucht bij het aardoppervlak met 0,74 graad Celsius. Dat lijkt weinig, maar het is veel: het verschil tussen vandaag en een ijstijd is niet meer dan een paar graden. De temperatuur stijgt sinds 1990 zo snel dat elf van de laatste twaalf jaar tot de twaalf warmste uit de meteorologische geschiedenis behoren.

Donderdag ga ik naar de film van Al Gore. Ben nu nog niet echt beïnvloed, althans niet emotioneel. Het hek is nog dicht. Mijn hart is nog niet in rep en roer. de turbo van de overtuiging staat nog niet aan. Het blijft tot nu toe bij feiten. Gek eigenlijk, maar toch. Ben ondanks alles wat ik erover gelezen heb nog rationeel. Is het nog steeds de wetenschapper in mij die zo koeltjes is.

Na donderdag, vermoed ik, zal alles anders worden. Ik voel hem al aankomen.

Hoe in één keer mijn tijdsbesef weg is. Als uit een tijdmachine stapt een prehistorische haai. Zomaar in onze wereld, zomaar in het nu. Hoe kan dat nu. Waar komt hij vandaan? Had toch al lang uitgestorven moeten zijn? Volgens alle wetenschappers in de wereld in elk geval wel. Toch zwemt hij op het NOS-journaal gewoon rond. En eigenlijk kan dat niet. Toch is het waar. De commentaren en verklaringen erbij zijn wereldvreemd en kil verklarend. Onbegrijpelijk bij zo’n ontdekking. Vangen we hem en is ie binnen twee uur dood. Drama.

Dit is niet zomaar een vis. Dit is het verleden aanraken.

De waarheid kan ongemakkelijk en onaangenaam zijn. Dat geldt soms voor jezelf, maar soms ook voor ons allemaal. Al Gore brengt zijn verhaal, al jarenlang. Nu is er de film An Inconvenient Truth. De basis hiervan ligt uiteraard in het gelijknamige boek van Gore, maar de vorm en de uitwerking van de film vinden hun basis in zijn Keynote (© Apple).De beelden zijn indrukwekkend. Het wordt allemaal wel erg concreet en vooral confronterend.

Baanbrekende ontdekking. Dolfijnen noemen elkaar bij naam. En dat is heel bijzonder.

Kan het niet anders zeggen. Ik wil het nou wel eens weten. Ben de lage temperaturen meer dan zat. En velen met mij, geloof. Alle vliegtuigen naar zonnige oorden zitten voor de mei vakantie meer dan vol. Ik wou zeggen bomvol, maar dat lijkt me beter van niet.

De Enkhuizer Almanak geeft misschien duidelijkheid? Neen! De site verwijst wel naar haar roemrijke geschiedenis maar geeft geen tabellen waarop ik kan zien wanneer het eindelijk eens echt voorjaar wordt. Moet daar toch echt voor naar de boekhandel. De Enkhuizers hebben hun commerciële instelling niet verloren.

Mondelinge overdracht vandaag vanuit de almanak der almanaks: half april gaat de temperatuur omhoog. Ja, dat lijkt me logisch. Maar hoeveel? We wachten af.

Surfend langs de Indiase velden. Kom ik de tijger tegen. Een ikoon. Maar ineens dringt het door. Staat op uitsterven, zwaar bedreigd door de mens. Een diersoort die zich 1 miljoen jaar (!!) geleden ontwikkeld heeft. Dat zijn 40.000 generaties terug. Presteren wij het nu echt om in één generatie dit beest van de aarde te jagen.

In afstand: een reis om de wereld die in de laatste kilometer fout gaat. Of: de Kuip in Rotterdam vól met mensen, waarvan één persoon het verknald voor de rest. Geen woorden. Echt nie.
Dan mogen we weliswaar een nieuwe gemeenteraad hebben sinds vanavond. Het maakt het plotselinge gevoel van verbolgenheid er niet minder om. De strepen en kleuren op zijn gezicht zijn het resultaat van een miljoen jaar lang “natuurlijk” boetseren. Ware kunst. Respect dus.

Sustainable: able to be maintained at a certain rate or level. Duurzaam: geschikt, bestemd om te duren, weinig vergankelijk.

Wordt een nieuwe factor in economische ontwikkeling. Het sluipt de marketing van met name grote concerns binnen. De factor duurzaamheid is voor bijvoorbeeld de banken ABN AMRO en Triodos going concern, maar zijn ook bij bedrijven als Nike, Apple en McDonalds door het topmanagement in het hart gesloten.

En dan niet alleen op het gebied van natuur en milieu (bodem, water en lucht), maar ook op factoren zoals arbeid (human resources), maatschappelijke samenhang, welzijn (ook van dieren), externe relaties en produktie. Bovendien komt het inzicht dat plunderen uiteindelijk geen profit meer zal bieden. Aandeelhouders menen steeds vaker dat duurzaamheid in de handelwijze van hun bedrijf een leidend principe zou moeten zijn en tot toegevoegde waarde, i.e. de versterking van de intrinsieke waarde, van aandelen dient te leiden.

Bedrijven willen niet meer gezien worden als plunderaars. Voor mij is het duidelijk: milieu komt in een andere gedaante opnieuw op de agenda: duurzaamheid/sustainability . Niet alleen voor aandeelhouders maar ook bij consumenten in geval van aanschaf van produkten en afname van diensten. Gezien de vele rampen door uitputting, leegroven, vernietiging, verdroging en vervlakking lijkt er geen ontkomen aan. Dit zijn slechts de voortekenen.

Een mooie ingang voor inzicht en bewustwording vind ik Kennisnet Duurzaamheid, de internetorganisatie voor het onderwijs. En bij dit laatste begint alles.