De wolf is terug


De wolf staat aan de top van het ecosysteem, weten wij. Hij maakt het compleet. Hij is terug. In Drenthe. Zowaar geschiedschrijving na 150 jaar afwezigheid. De waarneming vanochtend door Lieke van der Steen, is eigenlijk een puur moment. Er is blijheid bij de ecologen dat de top van het ecosysteem is teruggekeerd ‘op het nest’. Maar goed de jagers zullen daar anders over denken, laat staan de agrariërs. Velen zullen volgen met een standpunt. De wolf wordt een politiek item, hoe dan ook. Maar nu nog niet.

Dit moment, vandaag, is er één van puurheid. Er is iets ‘oers’ terug Nederland . De wolf is niet alleen een sprookjesfiguur maar een ware metafoor van wildernis. Hij spreekt tot onze verbeelding om zijn waarneming en kracht. En wij weten ook dat al onze honden huisdiervrienden ervan afstammen, hoe klein ook. De wolf staat aan de basis. Hij is de oer-hond.

De euforie van de waarneming is nu nog ontdaan van incidenten, van schade aan veestapel of erger mensen, van economische benadeling, van politieke vragen, raadsdebatten, nieuwe wet- en regelgeving en vele beleidsplannen. Van datgene dat ons Nederlanders zo typeert: het willen beheersen, inkaderen en controleren.

Ik geniet nog even van de spontane kreet van Lieke: “Kijk papa, daar loopt een wolf!”. Hoe mooi kan het zijn.