Duir

Jack Kruf (2022) Duir. Breda

Ontstaan vanuit de wijsheid van de eik, de koning van het bos, zoals de Kelten hem duiden. Duir is de naam. Bekend om zijn kracht, duurzaamheid en lang leven. De eik werd als heilig beschouwd door de Druïden, de tovenaars en wijzen in het Keltisch rijk.

Duir is ook de zevende letter van het Ogham alfabet en de zevende maand in de Keltische boom kalender.  De eik stond en staat hoog in aanzien in vele culturen over heel Europa. De grieken associeerden de boom zelfs met hun oppergod Zeus, de Vikingen met Thor, de Noorse god van Donder en beschermer van de mensheid alsmede de Kelten verbonden hem met hun God van Donder Taranis.

Bijzonder aan Duir is dat hij stevig is en diep wortelt. Hij vormt de basis met zijn hout van vele bouwwerken en vormt de basis voor ontwerp en architectuur. Dit maakt Duir tot een wezen met een hoog IQ en EQ. Elk vorm en kleur van kroon, stam en wortels staat voor een waarde of is in verbonden met de natuurlijke ecosystemen en biomen.

Deze is voor kleinzoon Jochem met alle adviezen die een grootvader zijn kleinzoon kan geven. Future-proof so to speak.

Ode aan Jochem

Net nieuw op de wereld laat op de zaterdagavond 12 februari 2022. Jochem. Ik ontmoet je als ik je in mijn armen sluit. Woorden komen niet, tranen wel en Il primo libro di canzone van Andre Falconieri danst door mijn hoofd. Deze muziek raakt de ziel van jouw dans die ik voor mij zie. Jij, mooi nieuw leven. Je bent een wonder. Welkom, lieve Jochem. Een ode.

https://embed.music.apple.com/nl/album/il-primo-libro-di-canzone-ciaccona/212602703?i=212602770&l=en

Quadruple Helix of Blokkendoos?

Kruf, J.P. (2019) Quadruple Helix. Breda: Governance Connect.

Was het niet James Watson die ontdekte dat ons DNA in een dubbele spiraal ‘door het leven’ gaat. Spiraal in het Grieks betekent έλιξ, helix.

Een helix kan in de wereld van publieke sturing ook uit vier spiralen bestaan – 0p een veel hoger niveau dan dat van ons DNA. Het bestaat in de hoofden van  politici, bestuurders en strategen. Het gaat als een metafoor voor of een gestileerde beeld van optimale samenwerking tussen families van organisaties, zoals bijvoorbeeld overheid, wetenschap, onderwijs (hier niet de burger) en bedrijfsleven.

Een quadruple samenwerking kan tot meerwaarde leiden in de sociale en economische ontwikkeling van steden en regio’s, zo is de gedachte.  De talloze verbindingen tussen organisaties en mensen in die organisaties vormen de spiralen en zorgen voor de stevigheid en de samenhang van de samenwerking. Klinkt logisch. Je hebt elkaar immers nodig – op  alle niveaus en vanuit diverse geledingen – om tot succes te komen.

In werkelijkheid zijn de spiralen niet zichtbaar natuurlijk en ziet de samenwerking er vaak uit als een een soort blokkendoos waar organisaties wel tegen elkaar aanliggen maar in beperkte mate samenwerken. Is ook moeilijk om aan dit idee van de helix te kunnen voldoen. Ontnuchterend? Misschien. Zie het als een begin. Fase 1. Hoe lang heeft het geduurd voordat DNA zich heeft kunnen vormen, gerekend vanaf de oerknal?

Hier mijn persoonlijke art impression – op basis van mijn eigen ervaringen in 30 jaar adviseur, projectmanager, directeur en gemeentesecretaris in regionale samenwerkingsverbanden in Nederland, Vlaanderen en Groot-Brittanië – van de Quadruple Helix (dus van de virtueel gemiddelde regio in mijn hoofd).

De organisaties in deze regio zijn weergegeven als vlakken op een schaakbord, op het het canvas van de samenleving. waarbij de betrokken organisaties zijn ingekleurd met Pantone®-kleuren: overheid (Imperial Blue), bedrijfsleven (Flame), onderwijs (Solar Power) en wetenschap (Beveled Glass). ‘Zwart’ zijn de organisaties die zich volledig hebben teruggetrokken en stand-alone opereren en ‘wit’ de organisaties, die de samenwerking nog moeten ontdekken (Pristine).

De helix is de idee, metaforisch prachtig natuurlijk, maar een blokkendoos kan ook zeer kleurrijk zijn. Zeker wel.

“Risicomanagement als een doorlopend proces”

Jack Kruf & Roel van den Bersselaar | Essay in boek ‘Adlasz voor de slimme gemeente’

In deze bijdrage wordt nader ingegaan op het toepassen van risicomanagement in de gemeente. De titel spreekt over risicomanagement als een doorlopend proces, maar klopt dat wel? Ja, risicomanagement is, in tegenstelling hoe het in de praktijk vaak wordt ingevuld, een continu proces dat ondersteunend is aan de realisatie van doelen, van de bestuurlijk geformuleerde doelen tot en met de uitvoeringsdoelstelling op de werkvloer van een onderdeel van de gemeentelijke organisatie. Het management van risico’s vraagt daarom de inzet van alle functies en niveaus binnen de gemeente. Risicomanagement gaat over financiële en niet-financiële risico’s. Risicomanagement is wel een systematisch proces, met een aantal vaste stappen om tot het gewenste effect te komen.

Belangrijke stappen daarin zijn het formuleren van een antwoord op de vraag welk risico de gemeente bereid is te lopen, het bepalen van de kans en de gevolgen van het optreden van risico’s en de bepaling van welke beheersingsmaatregelen nuttig en nodig zijn.

Veel voorkomende praktijk van toegepast risicomanagement
Risicomanagement is binnen overheidsland een begrip. Elke organisatie bij de overheid heeft een systeem van risicomanagement, getuige de vele kadernota’s, beleidsnota’s en dergelijke met de naam Risicomanagement. Of een variatie daarop. Maar wordt risicomanagement wel op de juiste wijze ingevuld? Met andere woorden, doen we niet alleen de dingen goed, maar doen we ook de goede dingen?

Het systematisch nadenken over risico’s kwam bij de invoering van de rechtmatigheidscontrole pas echt goed onder de aandacht. Het college diende te zorgen dat er voldoende maatregelen van interne controle voor het management van niet-financiële risico’s aanwezig waren. Inmiddels is risicomanagement een ingeburgerd begrip. In veel organisaties komt het risicomanagement alleen niet verder dan het opsommen van zoveel mogelijk risico’s, die al of niet financieel te vertalen zijn.

De meeste organisaties zijn inmiddels ook zover dat waar mogelijk een bruto- en een nettolijst van risico’s wordt opgesteld. Vervolgens worden er door de organisatie zelf ingeschatte kansen aan de risico’s gekoppeld waarmee de waarschijnlijkheid dat een gebeurtenis zich zal gaan voordoen wordt uitgedrukt. De optelling van kans maal financieel effect kan vervolgens worden gebruikt als maatstaf voor het weerstandsvermogen. En ziehier, we hebben een systeem van risicomanagement. Of niet? Nee dus. Want waarom of waarvoor is iets dan een risico? En wat is eigenlijk een risico?

Adlasz Handboek 2018 Jack Kruf