Playful Wind

© Jack Kruf (2019) Playful Wind [fine art print, open edition]. Breda: Private collection.

The wind can be playful in etching the sand on the beach. A natural pattern emerged here, which by the way says not a lot about the wind, but also about the sand.

In fact this is a symbolic picture for how organisations and on a larger scale even cities can be (trans)formed, sculpted, moulded and even created by this combination of external and environmental factors on one hand and its own internal strengths and weaknesses (in the palette of behaviour, grip, power, robustness, resilience and diversity) of itself on the other hand.

Here the emerging pattern has become the natural result of a by sand and wind carried out realisation after the SWOT analysis. The result is what was possible.

_____

The photo is available for print on different media and for a set of products in the following stores: Fine Art America, Saatchi Art and Visual.

Ode aan het bosberaad

© Jack Kruf (2014). Het Bosberaad [fine art print]. Breda: Private collection.

Dit groepje bomen is over van wat eens een groot en vooral wijs bos was. Een verlaten groepje dat mijn aandacht trok. Zij zijn de laatst overgeblevenen, restanten en als zodanig onderdeel van een (zwaar uitgedund) bosberaad.

De bomen spraken over hoe zij nu toch definitief het pad wilden terugvinden naar waar zij thuishoorden, het bos, hun bos. Een verwoede poging, zo meende ik te ontwaren. Protest ook.

Ik liep even naast Frodo en Sam in het Oude Bos en droomde over de trots en gewortelde wijsheid van de bomen:

“As they listened, they began to understand the lives of the Forest, apart from themselves, indeed to feel themselves as the strangers where all other things were at home. […] Tom’s words laid bare the hearts of trees and their thoughts, which were dark and strange, and filled with a hatred of things that go free upon the earth, gnawing, biting, breaking, hacking, burning: destroyers and usurpers. It was not called the Old Forest without reason, for it was indeed ancient, a survivor of vast forgotten woods; and in there lived yet, ageing no quicker than the hills, the fathers of the fathers of trees, remembering times when they were lords. The countless years had filled them with pride and rooted wisdom, and with malice.”

Tolkien (1954)

Ik breng een stille ode aan dit bosberaad.

De Dag van de Stad

Machu
© Jack Kruf (2006) The Smart City of Machu Picchu [fine art print]. Breda: Private collection.
Volgende week maandag is De Dag van de Stad. Lijnen worden samengebracht, publieke waarden en uitdagingen belicht vanuit diverse functies, perspectieven en lagen van de stad. De dag gaat in mijn ogen over de behoefte aan en de zoektocht naar een meer Integrale en holistische benadering van stedelijke sturing. Ik noem die voor het gemak New City Governance. Een mooie dag in het vooruitzicht.

De New City Governance, so to speak, ligt eigenlijk al jaren voor als thema. Als gemeentesecretaris was er permanent de insteek om belangen van de stad zelve, haar burgers, doelgroepen, maatschappelijke organisaties, politieke partijen en ministeries (bolwerken van segmentatie) af te stemmen en te koppelen.

De benadering vanuit de concepten zoals smart city en city resilience in de afgelopen decennia zijn voorlopers, maar missen de harde componenten van governance, sturing en navigatie. Het is veel inhoud dat voorbij komt. De kern van de overall sturing wordt niet of nauwelijks aangeraakt. De huidige segmentatie en fragmentatie van die sturing vraagt om nieuwe wegen, willen wij verder komen. Er is een doorbraak in het denken nodig.

Deze nieuwe benadering is er dus nog niet, zeker politiek niet, omdat vanuit het perspectief van macht en invloed (cfr. Machiavelli) de feiten inzake kwaliteit en focus van het openbaar bestuur zich anders dan integraal tonen in mijn ogen. Ook wetenschappelijk zijn wij nog niet zover. Het landschap hier is ernstig versnipperd. Er is geen wetenschap die luistert naar de naam civitologie (mijn gedachte, ben ik nu een bedenker?).

De New City Governance van het ecosysteem stad – Ecosystem City® en Civitas Naturalis – staat in de kinderschoenen en is in mijn ogen de grootste uitdaging voor de komend decennia. De toegepaste wetenschap en gedachtenontwikkelingen met betrekking tot de Sustainable Development Goals – met name noem ik SDG 11 (Sustainable Cities and Communities), SDG 16 (Peace, Justice and Strong Institutions) en SDG 17 (Partnerships for the Goals) -bieden uitgangspunten, drivers en handvatten. Het is een proces in ontwikkeling. Het wordt een boeiende ontdekkingstocht.

De implementatie van New City Governance vraagt om de keuze om niet het systeem centraal te stellen, maar de doelgroep, de  kwestie  c.q. het voorliggend vraagstuk. En dat is een spannende. Het vraagt om een paradigma-shift in governance, om een systeemsprong.

Ik moest denken aan de blootgelegde lessen van Machu Picchu, waar dit alles al aanwezig was, maar door de tijd in vergetelheid is geraakt. Ons bezoek in 2006 was werkelijk overweldigend. Als gemeentesecretaris Roosendaal en voormalig directeur Stedelijke Buitenruimte Breda was dit smullen. Ik was er niet meer weg te slaan, om het maar simpel te zeggen. Heb menig boek erover verslonden. Vooral de Lost City of the Incas. The Story of Machu Picchu and its Builders ging er in als koek. Deze stad kende integrale sturing. Machu Picchu, een voorbeeld, een rolmodel.

My Landscape

© Jack Kruf (2005) My Landscape [fine art print]. Breda: Private collection.
My Landscape, taken in 2005 in Scotland on the road with my girls, is full of mental layers and personal reflections of that time. The colour palette is natural with the brown fields, the grey clouds, the misty mountains on the far horizon and the small boat with a man on the lake. It feels like a painting inspired by the philosophy of landscape.

De mystiek van Venetië

© Jack Kruf (2004). De mystiek van Venetië. Breda: Private collection.
Weg van het drukke toeristisch pad door Venetië, zocht ik even de rust en de verkoeling van de stad. Ik belandde op een binnenplaatsje aan één van de steegjes in deze mystiek stad. Met alleen het geluid van wat huismussen.
Het was een plek om altijd te blijven, om te genieten van de schoonheid van de gevels en de essentie van de stoep, van de beschutting van de menselijk maat. Ik heb er een half uur gezeten (op een bankje om de hoek) en heb de mystiek van de stad mogen voelen. Stil. Als een mantra, als een loutering.

De wijze wolken

Kruf, J.P. (2020). De wijze wolken.

De wolken zijn wijs, in velerlei opzicht. Zij wijzen ons vaak de weg, deze Nederlandse bergen (Dutch mountains). Bezongen in vele liederen en hymnen, zoals door Joni Mitchell: ‘it’s clouds illusions I recall’. Op de rug in de duinen. Wat is er mooier dan dit perspectief met rust en reflectie?

Het pad

Kruf, J.P. (2018). Het pad. Posbank.

In een tijd van grote dynamiek, waarin wij thans leven, lijkt het vinden van het eigen pad tevens dé tocht die wij moeten afleggen. Een pad van ontdekking naar de natuur, ook onze natuur, en vooral gebaseerd op de eigen waarneming en reflectie. Dit pittoresk plaatje, geschoten op de Posbank, past in de inspiratie van dit boek. Aan de horizon schijnt de zon. Een beeld uit de romantiek

Dit moment was aanleiding voor herlezing van de Filosofie van het landschap van cultuurfilosoof Ton Lemaire  (1970). Het heeft mij mede gevormd in het begrijpen hoe natuur en landschap om ons heen liggen, ook door de tijd heen.

Over de zeespiegelstijging

Kruf, J.P. (2013). Dijkpaal 992. Sint-Maartensdijk, Tholen.

Enige tijd geleden was ik op bezoek bij een directeur van een waterschap. Ik vroeg hem wat zijn grootste uitdaging was. “Draagvlak verkrijgen bij de bevolking voor dijkverzwaringen”, zei hij. Ik vroeg hem in hoeverre de feitelijke achterliggende reden om onze dijken te verzwaren, hierbij een rol speelden. Hij antwoordde: “Voor de direct aanwonenden is zo’n project natuurlijk zeer ingrijpend. Bij hen stuit het vaak op tal van bezwaren, begrijpelijk ook. Voor het geheel van bevolking achter de dijk betekent het echter bovenal meer veiligheid. Wat opvalt is dat de zeespiegelstijging als fenomeen niet echt aanwezig is in het debat. Het is toch abstract, weinig tastbaar, vooral niet zichtbaar en gevoelsmatig ver weg.”

Vanuit de eigen ervaring – als gemeentesecretaris, directeur stadsbeheer, interim-manager en strategisch adviseur – constateer ik, dat er diverse onderzoeken, rapporten, getallen en interpretaties rondzweven tussen wetenschappers, politici, bedrijven, burgers, non-profit-organisaties, gemeenten, provincies, ministeries, waterschappen en hun koepelorganisaties. Er is op dit punt echt sprake van verdeeldheid, segmentatie en fragmentatie.

Aan dit gesprek moest ik terugdenken, toen ik gisteren in de editie van 25 september 2020 van Nature de resultaten las van dit gezaghebbend onderzoek – over de gevolgen van de opwarming van de aarde voor de ijsmassa van Antarctica – door Garbe et al. (2020). Deze objectieve en feitelijke kennis zou voortaan een bijdrage kunnen en moeten spelen in de communicatie rondom dijkverzwaringsprojecten en in bredere zin bij de aanpak van watermanagement. Lijkt mij althans. Zonder paniek te zaaien, uiteraard. Duidelijkheid en vooral eerlijkheid duurt het langst.

Ik zeg het in mijn eigen woorden: de eerste 2 graden opwarming van de aarde (ten opzichte van het pre-industrieel tijdperk), leidt tot 1.3 meter/graad zeespiegelstijging. Vanaf 2 tot 6 graden opwarming is de stijging 2.4 meter/graad en daarboven 10 meter/graad. Tot dat alles gesmolten is uiteraard. Antarctica heeft equivalent aan ijsmassa dat overeenkomt met 58 meter zeespiegelstijging. Als dit zo is dan is Groenland al lang gesmolten. Ik meen dat de equivalent van de ijsmassa van Groenland 17 meter is. Dus samen 75 meter. Goed om te weten wat wij moeten conserveren en herstellen.

We staan nu op 1.1 graad opwarming, overeenkomend met circa 1.5 meter zeespiegelstijging. Ook 1.5 meter, net als bij Covid-19. Maar zal toeval zijn. Wat bijzonder is dat de onderzoekers stellen dat het opnieuw aangroeien van het ijs vraagt om een temperatuur van de aarde, die tenminste 1 graad lager ligt dan vóór het pre-industriële tijdperk. En dat lijkt buiten het bereik van de mens te liggen. Alleen de zon kan ons helpen door minder te stralen, liefs tijdelijk. Of wij maken machines die dit kunnen.

Het is goed om te weten wat komen gaat, zeker voor mijn kleinkinderen en hun kleinkinderen. Immers “regeren is vooruitzien”. Niet alleen de reductie van CO2 door een succesvolle energietransitie is wat voorligt als opgave, maar bij de veel besproken en waarschijnlijke scenario’s van 3 à 4 graden opwarming is een zeespiegel die de komende generaties zo’n 8 meter hoger ligt een uitdaging voor onze steden, badplaatsen en havens. Niet alleen bescherming door, maar ook innovatie in ruimtelijke planning en infrastructuur zijn de grote uitdagingen die voorliggen. Bij dijkpaal 992 houd ik voorlopig de wacht.

Bibliografie

Garbe, J., Albrecht, T., Levermann, A. et al. (2020) The hysteresis of the Antarctic Ice Sheet. Nature 585, 538–544. https://doi.org/10.1038/s41586-020-2727-5

The Quietness of the Street

Cadiz
Kruf, J.P. (2018). Quietness Palette. Cadíz.

Every city has its places, where the quietness of the street opens the story. Here you almost can hear the whispering of those who lived here centuries ago and the breath of an empire. This colourful and straight palette is fully packed with information and reminds us of the rich history of one of the oldest cities in Europe, Cadíz. Sherlock knows that this city was and is strictly managed in many ways. You can feel it. It is a form of art, that of city management. A beauty.

George Floyd en sociale corrosie

Kruf, J.P. (2016) Corrosie. Léon, Spanje.

Welnu, ik dacht dat dit de eerste zou kunnen zijn van een set coachingskaarten voor publieke en politieke leiders om nader de diagnose te stellen wat er in de samenleving gebeurt. De dood van George Floyd toont zich als een pars pro toto voor racisme op wereldschaal. Het kan worden beschouwd als een vorm van sociale corrosie. Immers de toedracht van zijn dood verbindt de individuele politieman, met zijn teamgenoten die erbij waren, met zijn directe baas, met de baas van de baas, met de politie als bedrijf, met hun bestuurders, met de president van de Verenigde Staten, met het systeem en uiteindelijk met onszelf. Pars pro toto als begrip kan niet beter worden uitgelegd.

Het is een persoonlijke associatie van mij hoe het leven in steden wordt gedomineerd door demonstraties van mensen die vragen om liefde, gelijkheid en rechtvaardigheid. De stad – daar waar het weefsel van de samenleving zich toont – leeft en spreekt luid en duidelijk. Hun leiderschap staat op het spel en wanneer dit gebeurt. Een kantelpunt lijken wij te nader. Jimmy Carter raakt hier de essentie van: “We hebben een regering nodig die zo goed is als haar mensen (red. in de samenleving, de burger).” Een ontkoppeling van goed leiderschap lijkt zich aan te dienen, het mechanisme van corrosie lijkt in werking te treden.

The essence of reflection

Kruf, Louise G.S. (2009). Breda.

‘Reflection’ is in fact zooming out in trying to connect the dots. Or as Alexander von Humboldt stated in 1858 (Cosmos part I) in connecting the dots between the different sciences: “Physical geography…, elevated to a higher point of view, … embraces the sphere of organic life…”. That was a great discovery. He was in fact the first ecologist with a holistic view on the natural environment. Darwin adored him.

In the same way the ecosystem of the public domain as well as its governance, can be reflected upon. Zooming out is reflection.

Some say reflection is needed to get the bigger picture of things, people and happenings or to develop a sabbatical and clear view. For some people reflection works as a catharsis or to “re-create” itself and one’s thoughts. For others it is just a way to find another perspective.  Anyway reflection can help us to get the bigger picture, see more sharply the connection of elements within the public domain and thereby contribute to better decision making and putting things in perspective.

Siena DNA

Kruf, J.P. (2006) Siena DNA [fine art print]. Breda: Civitas Naturalis.
The striking light in one of the streets of Siena, makes the DNA of this city visible. This palette of grey, beige and taupe colours and the fibers of the wall is a small piece of art in itself. This photo I took in 2006 near Piazza del Campo, in the city center. It has so many details that you almost can read how the city is governed and managed, what its rules and regulations are and even how the urban policy plans guide the city infrastructure. Sherlock Holmes doubtlessly is able to complete the whole story.

This photo tells the story of the holistic principle on which every ecosystem has been built. The street tells the story of the city and its governance. It is an exponent of it. A quote by one of the greatest ecologists John Muir (Gilford, 2006) makes us understand the principle of holism – the idea that the whole of something must be considered in order to understand its different parts (Oxford) – in just one simple sentence:

When we try to pick out anything by itself we find it hitched to everything else in the Universe.

JOHN MUIR

Siena is maybe the city where public governance was invented. In fact, it can be considered as the Mecca for city managers, mayors and aldermen. History has been written in the painting in the Town Hall of the City of Siena (at that time it was a republic by the way). It is The Allegory of Good and Bad Government, a series of three fresco panels painted in the Sala Dei Nove by Ambrogio Lorenzetti in 1338/1339. A glimpse of both is visible in this simple and shaded street view.

Lorenzetti, Ambrogio (1338/1339) The Allegory of Good and Bad Government [Fresco). Siena, Sala Dei Nove.

The only way to get to the high level of good government seems to be by coordination, expressed in all forms and tonalities in this beautiful fresco of Lorenzetti, almost 700 years ago. The importance of coordination – Siena was a very well-run city at that time – is explained very clearly in this video by Charles Fried, professor at Harvard Law School, underlining the holistic principles of city governance.

Bibliography

Gilford, Terry (2006) Reconnecting with John Muir. Athens: University of Georgia Press, 216 pp.

Oxford Learners’ Dictionaries, Holism. https://www.oxfordlearnersdictionaries.com/definition/english/holism