Echtgenoot, vader, grootvader, broer en vriend. Geïnteresseerd in een goed gestuurde en evenwichtige samenleving (met volledig respect voor de natuurlijke omgeving), bosecologie, geschiedenis en (foto)grafische vormgeving.
Na een Master aan de Wageningen Universiteit (cum laude) ben ik gekwalificeerd als register-ingenieur in de Bosecologie alsmede in de Sociale Psychologie. Ik bekleedde een aantal project-, city- en chief executive management functies in de private en publieke sector. Voormalig pianist (nog steeds een heel klein beetje), decathleet (Daley Thompson fan), tennisser (Roger fan), boswachter (hart) en opgeleid badmeester (ziel).
Op 29 maart 2021 ben ik door de burgemeester van Breda, de heer Paul Depla, benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau voor het leiden van het professionele netwerk in Nederland en Europa, gerelateerd aan public (risk & resilience) governance, het ontwikkelen van een toepasbare portfolio, het leggen van verbindingen tussen diverse in de samenleving actieve spelers en het bevorderen van kennisdeling inzake binnen Europa.
Connected Governance
Mijn overtuiging is dat met de immer aanwezige segmentatie en fragmentatie van belangen van mensen en organisaties, het verbinden van werelden en inzichten een groot goed is. Voor de effective besturing van gemeentelijke samenleving, de stad en het management van publieke organisaties, de gemeente die dit doel dient, is verbinding het woord. Over de eigen grens kijken of door de verschillende lagen heen kunnen zien is daarbij nodig. Het organiseren dat diverse (wetenschappelijke) inzichten elkaar kunnen ontmoeten is essentieel. Ik zet mijzelf in voor holistisch begrip.
PRIMO (Public Risk Management Organisation)
Ik ben oprichter en Hon. founding President van PRIMO Europe (2005), een Europese non-profit organisatie die zich bezighoudt met goed bestuur en risicomanagement in het publieke domein. In 2006 richtte ik te Den Haag ook PRIMO Nederland op. PRIMO Europe is werkzaam in diverse Europese landen.
De wereld verbeteren?
Mijn middelbare school volbracht ik in Bergen op Zoom, op het gymnasium Juvenaat H. Hart. Een bètaman: wiskunde I en II, scheikunde, natuurkunde en biologie. Maar ook was ik een musicus. Ik volbracht mijn 9-jarige klassieke piano-opleiding (cum laude) op mijn 17e en leek op weg naar het conservatorium. Maar het rapport De grenzen aan de groei (1972) van de Club van Rome door een groep Europese wetenschappers, veranderde eigenlijk alles. Het beroemde rapport bepleitte een nieuw soort leiderschap, daadwerkelijk rentmeesterschap, over de aarde. De eerste feiten van grootschalige roofbouw en verlies van waardevolle ecosystemen lagen op tafel en maakten grote indruk.
Net als mijn moeder ben ik begaan met de natuur. Aan het einde van mijn middelbare schooltijd vormde zich een nieuwe ambitie. Daarop besloot ik naar de Universiteit Wageningen te gaan om mij ook wetenschappelijk te verdiepen in de voorliggende vraagstukken. Eerst als student milieuhygiëne om in het derde jaar van mijn studie te switchen naar bosecologie. Van organische en fysische chemie met veel laboratoriumwerk dus naar de levende systemen met het echte buitenwerk.
Dus uiteindelijk werd het geen conservatorium met Bach, Chopin en Sjostakovitsj, maar wel de universiteit én uitgestrekte wouden van Europa. De bezoeken aan het oerbos Białowieża in Polen, het Zwarte Woud, Sherwood Forest, de herbebossingsprojecten in Noord-Afrika (Tunesië/Sahara) maakten grote indruk. De bosgebieden zoals Hoge Veluwe en Veluwezoom werden herontdekt door eigen onderzoek en studie.
Omdat de bescherming van bossen een maatschappelijk vraagstuk is, breidde ik mijn studie uit met sociale psychologie. Het perspectief – waarneming en waardering van bossen – vanuit mens, bedrijf en samenleving fascineerde en bleek noodzakelijk om het eerste stukje van de puzzel te kunnen leggen. Ik kwam tot de conclusie op basis van veel interviews: de meeste mensen hebben geen idee wat natuur eigenlijk is, hoe deze ‘werkt’ en waarom het zo kwetsbaar is. Het is geworden tot een ruim container-begrip met vele eigen vormen en interpretaties van mensen. Een zeer verrassende ontdekking in mijn onderzoek.
Ik rondde beide studies in Wageningen cum laude af. Bijzonder is dat ik een jaar als bosarbeider heb gewerkt in de uitgestrekt bosgebieden van het Zwarte Woud, Duitsland. Ik wilde dit om zowel het bosbedrijf, als ook het bos zelve in al haar facetten beter te leren kennen. Niet alleen het contact met bos en natuur, maar ook het diepere begrip ervan en de kennis van het vak van rentmeesterschap waren daarbij mijn aandrijfasjes.
Carrière
In 1982 studeerde ik af. Ik startte met een baan bij Natuurmomenten en werkte bij Staatsbosbeheer en het Bosbureau Wageningen. Ik maakte hier vele plannen voor bos- en natuurterreinen en landgoederen. Na vier jaar bos en natuur werd ik projectmanager bij Ingenieursbureau Oranjewoud B.V. waar ik tal van beleidsprojecten leidde voor gemeenten, recreatieschappen en waterschappen. Vervolgens werd ik senior management consultant bij CGI, een IT-bedrijf. Ik ontwikkelde daar voor het bedrijf mede de IT-business rondom het nationale Milieubeleidsplan.
In 1994 maakte ik de overstap naar de overheid. Ik kwam in dienst bij de gemeente Breda als Hoofd Onderzoek/Plaatsvervangend Concerndirecteur Beleid. Ik leidde vervolgens de gehele facilitaire organisatie van de gemeente en werd vervolgens directeur Stadsbeheer/Buitenruimte. In 2000 werd ik gemeentesecretaris en algemeen directeur van de gemeente Roosendaal, een functie die ik twaalf jaar met heel veel plezier en passie vervulde. Ik koos in 2012 het pad om opnieuw de advieswereld in te gaan en werkte bijna 6 jaar bij WagenaarHoes Organisatieadvies voor tal van opdrachtgevers in het publieke domein. In 2018 werd ik directeur bij PRIMO Nederland. De vereniging PRIMO verzorgt voor haar leden (gemeenten, waterschappen en provincies) tal van diensten gericht op goede besturing. Onderwerpen zijn onder meer leiderschap en besturing verbonden met watervraagstukken, privacywetgeving, klimaatverandering, cyber security, energietransitie, sociaal domein en samenwerking tussen organisaties. Publiek ondernemerschap is hem niet vreemd.
Pensioen is pas echt begonnen in 1 september 2022 of was het later?
Privé
Ik richt mij steeds meer op fotografie – als kind van 8 jaar kreeg ik mijn eerste camera van mijn vader. Ik ben geboren in Halsteren, West-Brabant, op de grens van zand en klei, van hoog en laag, van droog en nat, van katholiek en protestant, van uitgestrekte bossen met zacht-suizende zeedennen en de verstilde weidse polderlandschappen, van Vlaanderen, Brabant en Zeeland, van het rampgebied met 6 meter zeewater (1953) en het veilig en ho0g gelegen dorp op de Brabantse Wal.
Mijn sporten waren tennis, zaalvoetbal en atletiek (tienkamp). Later kwamen mountainbike en lange baanschaatsen daarbij. En nu zijn strandwandelingen favoriet.
Op dit moment woont ik aan de rand van Breda met mijn partner. Ik heb drie dochters, drie schoonzonen, drie kleinzonen en een kleindochter. In mijn vrije tijd breng ik graag tijd met familie en vrienden door. En er is natuurlijk grafisch ontwerpen, tekenen, schilderen, fotograferen, lezen – met name geschiedenis, cultuur, filosofie en grafisch ontwerp.
Kruf Huyssons 