
In de oude binnenstad van Bergen op Zoom is dit een eigen perspectief op de Zuidmolenstraat. Op de achtergrond staat de voormalige Heilige Maagdkerk, die nu onderdak biedt aan Theater De Maagd.

In de oude binnenstad van Bergen op Zoom is dit een eigen perspectief op de Zuidmolenstraat. Op de achtergrond staat de voormalige Heilige Maagdkerk, die nu onderdak biedt aan Theater De Maagd.

Bladeren op de bosbodem. Wij zijn dankbaar voor de door hen bewezen diensten: de productie van O2 (zuurstof), het uit de lucht halen van CO2 (de opwarming van de aarde zo bepalende kooldioxide), de levering van suikers aan bomen, schimmels en dieren, alsmede het filteren van de lucht.
Bladeren zijn de kernelementen en bedienden – the master servants – in het Imperium van de Zon (naar de filosofie van professor Roelof Oldeman) waarin wij leven. Nu rusten de bladeren op de bodem van het bos, in afwachting van opname in de cirkel van het leven. De winter komt eraan en zal haar werk doen. Volgend voorjaar komt de nieuwe generatie.

Op deze avond in Zeeland legde ik dit bijzondere kleurenpalet vast: het overweldigend warme oranje van net na de zonsondergang en het koele grijs van het zand. De zee is kalm en gaat slapen.

Vanaf wat nu landgoed De Hertgang is, is er dit zicht op de Spinolaberg – genoemd naar de veldheer Ambrogio Spinola – te Halsteren. Ik sta boven op de Brabantse Wal. Beneden mij ligt de Auvergnepolder en nog verder weg de Oosterschelde. Er was hier nog geen industrie. Het is een vergezicht dat voelt als heimwee. De bloemrijke en biodiverse weiden zijn een lust voor het oog. Een kerkuil foerageert en vliegt geruisloos en laag over het land.