Kruf, A., & Kruf, J.(2026). Op weg naar de Oud-Glymespolder. Breda: privécollectie.
Een oude foto van vaderlief, Ad Kruf, genomen op een van zijn tochten, hier tussen Oud-Vossemeer en de Oud-Glymespolder, te Halsteren / Lepelstraat, heb ik in verschillende stappen opnieuw tot leven gebracht. Met natuurlijk een persoonlijke inkleuring. Ik schat de oorspronkelijke foto rond 1958.
Bloemrijke bermen, korenvelden. Het uitgestrekte polderlandschap verbindt Noord-Brabant en Zeeland. De populieren in de verte staan op het eiland Tholen. De Eendracht – nu het drukbevaren Rijn-Scheldekanaal – is niet zichtbaar maar wel aanwezig op deze foto. En nog geen hoogspanningsmasten die dit prachtige landschap doorsnijden.
De nar. Hij is onmisbaar omdat hij voor vrolijkheid zorgt en tegelijkertijd ons de spiegel voorhoudt. Van de nar kunnen we die hebben. De nar hebben we nu meer nodig dan ooit. Hij is de kernfiguur van deze tijd.
Deze prachtige nar uit het Krabbegat (gemeente Bergen op Zoom), als pars pro toto en als metafoor voor reflectie, zou in deze tijden van onvrede, rumoer en oorlog wat meer onze leidsman mogen worden. ‘Agge mar leut et’ is natuurlijk de leuze op momenten zoals vastenavend (carnaval) waarin de nar naast Prins en Steketee – het typische en vrolijke hoofd van de vastenavendpolitie – de hoofdrol opeist. De nar – in tijden van vasten en verinnerlijking – biedt daarbij de mogelijkheid tot zelfreflectie. Hij is eigenlijk een ‘cadeautje’ van formaat.
De nar wordt altijd toegelaten in de eigen inner circle van kwetsbaarheid, onzekerheid en angst. De nar kan en mag alles zeggen en doen zonder dat het confronterend of kwetsend is. De nar is essentieel voor het vinden en behouden van de eigen balans in het leven. Iedereen – persoonlijk, zakelijk en organisatorisch – zou zijn of haar nar moeten hebben. Dat zou ons steviger in onze schoenen doen staan en onze voeten op de grond doen brengen.
Niet alleen natuurlijk is de nar belangrijk voor ons – gewone burgers – meer nog de verantwoordelijken die wij hebben gekozen om onze dorpen, steden, provincies en landen te besturen. Een goede spiegel is goud waard. De nar is mijn man.
Kruf, J. (2022). Ongerept [fine art print]. Breda: privécollectie.
Geïnspireerd door mijn professor Roelof Oldeman – vele van zijn colleges heb ik mogen volgen en ik ben ook bij hem afgestudeerd – heb ik dit werkje gemaakt, direct na zijn overlijden in september 2022. Een bovenaanzicht van het tropische regenwoud.
De laatste jaren waren wij zeer goed bevriend. Er was bijna dagelijks contact. Vele gesprekken voerden wij, menig bezoek aan het bos legden wij af. Vaak gingen onze gesprekken over de gewone dingen van het leven, maar steeds weer belandden wij in de mystiek van het woud, dat, indien met rust gelaten door de mens, liefst in zijn ongereptheid, permanent onderweg is naar zichzelf.
Het werkje bestaat uit vele lagen, zoals ook het bos systemisch gelaagd is. Een groene geordende chaos die zoals Roelof zei “het meest complexe ecosysteem op aarde is, dat leeft binnen het imperium van de zon“.
Alle leven begint immers met de fotosynthese, dat wonderlijke proces waarbij met zonlicht CO2, water en mineralen worden gesmeed tot de bouwstenen van het leven. Het bos is daarbij volgens Roelof het hoogst haalbare, dat de zon ons te bieden heeft. Zonder zon, geen bos. Een ode aan de zon, en mijn stille ode aan Roelof, de meester die mij zoveel heeft geleerd over de complexiteit van het bosecosysteem en zijn eigen basisregels voor ordening en structuur.
Kruf, J. (2026). Zicht op Brabantse Wal [fine art print]. Breda: Privé-collectie.
Vanaf de Slikkenburgseweg, met links de Verkorting, is er in het voorjaar vanuit de Auvergnepolder van Halsteren een mooi zicht op de Brabantse Wal.
Met dank aan vaderlief Ad Kruf, voor zijn eerdere fotografische beelden van dit bijzondere plekje. Ik schat in 1963. Rechts +1.0 meter NAP, links -0,5 meter. Balanceren op de nullijn dus.