Een silhouet in het centrum van de stad Gent, Vlaanderen, België. Eens was zij het bestuurlijke centrum van Europa in de vroege 16e eeuw. Nu is zij nog steeds een prachtige en vooral goed bestuurde stad. Het is stil op deze vroege ochtend in januari. Er zijn nog geen mensen op straat.
De lijnen van de meester Antoni Gaudí zijn onmiskenbaar. Hier een eigen impressie van één van de Centurions op het dak van Casa Milà in Barcelona. Een stille ode aan de meester.
Dit iconisch landschap in Zuid-Spanje toont de heuvels ten zuiden van Carmona, ten oosten van Sevilla. De oogst is van de velden. De aarde toont haar kleuren. Het mysterie-gehalte van dit icoon is hoog.
De winter toont het woud in haar verstilde vorm. Het verbergt haar geheimen, gehuld in mystiek. Ik heb dit gevoel proberen te vatten in de winterse kleuren van een bevroren wereld. Het is getekend in een transect, een verticale doorsnede van 50 meter.
Staande op de kruising van Langeweg en Jannelandseweg. Beide wegen zijn nog onverhard in 1959. Linksaf en je rijdt zo de Nieuwstraat in, omhoog het dorp Halsteren in. Landelijk stukje Brabantse Wal, Ik was hier met mijn vader als vierjarige dreumes.
De dode boom kent zijn historie. Op 1 februari 1953 stond het water hier 5 meter hoog. De kern van het dorp en de huizen in de verte liggen tenminste 10 meter hoger en zijn gespaard gebleven van overstroming. Zout water en wortels, nee, dat is geen goede combinatie. De boom is als het ware een gedenkmoment, een reminder, van de watersnoodramp, toen nog maar een enkele jaren geleden.
De schildering is gebaseerd op het fotomateriaal van vaderlief Ad Kruf. Het is een ode aan de Brabantse Wal die zich hier zo mooi laat zien.
Kruf Huyssons 