Geschilderd op basis van fotomateriaal uit 1963 van vaderlief Ad Kruf. Links staat de Sint Maartenschool. Een stukje heem, want de straat op dit deel is anno 2026 sterk veranderd. Het is de Bernhardstraat in zuidelijke richting, naar Vijverstraat en Sint Maartensplein (de huizen in de verte).
De mystiek van Fort de Roovere, als digitale expressie. De inspiratie is afkomstig van een foto van Cees Verheijen, lid van de fotoclub van Heemkundekring Halchterth, te Halsteren. Het landschap hier is erg gevarieerd. Het is een historische plek, van de strijd voor autonomie en tegen de Spanjaarden. Nu is het werkelijk een prachtig landschap.
The mystique of Fort de Roovere, expressed digitally. The inspiration comes from a photograph by Cees Verheijen, a member of the photography club of the Halchterth Local History Society in Halsteren. The landscape here is extremely varied. It is a historic site, associated with the struggle for autonomy and against the Spanish. Today, it is truly a beautiful landscape.
De lente dient zich aan in het eiken-berkenbos op de hoge zandgronden rondom Fort de Roovere. Het geaccidenteerde terrein vormt als het ware de achterzijde, de landzijde van de Brabantse Wal. Het prille frisgroen van de berken- en eikenblaadjes is een paasfeest op zichzelf. En nog steeds geen Spanjaard te zien…
Spring is in the air in the oak and birch forest on the high sandy soils surrounding Fort de Roovere. The undulating terrain forms, as it were, the rear, the landward side of the Brabantse Wal. The fresh, vibrant green of the birch and oak leaves is a celebration in itself. And still not a Spaniard in sight…
Staande op de kruising van Langeweg en Jannelandseweg. Beide wegen zijn nog onverhard in 1959. Linksaf en je rijdt zo de Nieuwstraat in, omhoog het dorp Halsteren in. Landelijk stukje Brabantse Wal, Ik was hier met mijn vader als vierjarige dreumes.
De dode boom kent zijn historie. Op 1 februari 1953 stond het water hier 5 meter hoog. De kern van het dorp en de huizen in de verte liggen tenminste 10 meter hoger en zijn gespaard gebleven van overstroming. Zout water en wortels, nee, dat is geen goede combinatie. De boom is als het ware een gedenkmoment, een reminder, van de watersnoodramp, toen nog maar een enkele jaren geleden.
De schildering is gebaseerd op het fotomateriaal van vaderlief Ad Kruf. Het is een ode aan de Brabantse Wal die zich hier zo mooi laat zien.
Opwaaiende zomerjurken. Bij moeder achterop de fiets. Een mooie stralende zomerdag, op weg naar de Halsterse Dijk. Boterhammen met gebakken ei ertussen. Rijden door een lege Auvergnepolder, herstellende van de 1953-ramp.
Een dijk, waar het gras ontoegankelijk was. Dat was op het beton zitten. Met in de verte twee boegbeelden van Bergen op Zoom: de spiritusfabriek (‘daar werkt mijn opa!’) en de Sint-Gertrudiskerk (‘de Peperbus’). Nog weinig industrie, geen hoogspanningsmasten. In de verte de Brabantse Wal. En de natuurlijk de zee , de Oosterschelde, aan de voet van de dijk. Er waren nog geen Deltawerken.
Op basis van zwart-wit beelden van vader Ad Kruf opnieuw tot leven gebracht.
Kruf Huyssons 