Soms hebben wij een tovenaar nodig, om ons te helen. Een goede, met een gouden hart, vrij van kunstmatige intelligentie, zonder dollartekens in de ogen, die niet alleen aan zichzelf denkt, zonder duistere praktijkjes. Een Gandalf.
Deze kwam ik tegen bij Intratuin, klaar om onze harten te verwarmen. Het wordt een spannende week in de Verenigde Staten. Wordt Trump weggetoverd?
Vanaf de Dorpstraat rijd je het Mussengevecht in en tref je een pareltje van een huisje. Nummer 1. Zij waren de vroegere overburen van mijn ouders. Op basis van oude schetsen en foto’s van vader Ad Kruf, heb ik dit opnieuw geschilderd, dit met een historische knipoog. Een romantisch plaatje. Het is idylisch wonen in Halsteren..
De bosbodem is rijk in de herfst en biedt een breed palet aan schimmels die hun werk doen om het dode materiaal van planten af te breken en terug te brengen in de voedselketen. Deze paddenstoel is Hypholoma fasciculare (gewone zwavelkop). Mooi, mystiek, maar bitter en uiterst giftig.
The forest floor is rich in autumn and is home to a wide variety of fungi that break down dead plant matter and return it to the food chain. This mushroom is Hypholoma fasciculare (sulphur tuft). Beautiful, mystic, but bitter and very poisonous.
Waar het laaggelegen Halsters Laag aan de noordzijde van de Brabantse Wal plots overgaat in de hooggelegen zandgronden van de bossen nabij Fort de Roovere. Het is een afwisselend bosgebied, geaccidenteerd en biodivers. Een gebied voor avontuur en het openen van de schatkist van het bos. Het roze/lila van het vingerhoedskruid wijst de weg. Het perspectief is vanaf de Schansbaan.
Het was ook hier dat ik in mijn jonge jaren vele wintercrossen voor A.C. Olympia heb gelopen. Zware parcoursen waren dat vanwege de hoogteverschillen die moesten worden overwonnen. Korte runs naar boven, met scherpe afdalingen. Mijn vader was er altijd. Hij was mijn trouwste supporter.
Where the low-lying Halsters Laag on the northern side of the Brabantse Wal suddenly gives way to the high, sandy soils of the woods near Fort de Roovere. It is a varied woodland area, undulating and rich in biodiversity. A place for adventure and for unlocking the forest’s treasures. The pink/lilac of the foxglove shows the way.
It was also here that, in my younger years, I ran many winter cross-country races for A.C. Olympia. Those were tough courses, due to the elevation changes that had to be overcome. Short runs uphill, steep descents. My father was always there to join me. He was my most loyal supporter.
