Today was a rainy day. I look out my window and see the city lights in the far distance, through the palette of raindrops. Where a romantic late evening view with a good glass of wine can cross the thoughts of a near future. A reflective mood.
Photo: © Jack Kruf (2020) Rainy day perspective [fine art print]. Breda: Private collection.
Identiteit: de heldere kijk van Mary Douglas
Jack Kruf | 2022
De idee van Mary Douglas (1921-2007). Als antropologe hield zij zich bezig met sociale krachten in de samenleving in relatie tot de eigenheid van het individu. Zij wordt internationaal beschouwd als gezaghebbend door haar bijdragen aan inzicht in de wijze waarop de mens zijn plek zoekt, vindt of niet vindt in de samenleving.
Zij bestudeerde onder meer ons consumptiegedrag en kwam tot de conclusie dat dit niet zozeer wordt gedreven door hebzucht maar door het verlangen van elk mens om voor zichzelf een geloofwaardige plaats in de wereld te verwerven. Dit gedrag definieerde zij als een strategie om sociaal te kunnen overleven.
Zij heeft het vraagstuk van rijkdom en armoede nader uitgewerkt, een tweedeling die hoog op de internationale agenda’s prijkt. In de ogen van Douglas verhindert armoede dat mensen hun essentiële behoeften om eigen identiteit en bezit kunnen tonen. Zo beschouwd is armoede psychologisch diep ingrijpend en daarmee veel omvangrijker dan een fysiek vraagstuk.
Les couleurs de Normandie
Staand in Honfleur voor een eenvoudig huisje ontdek ik, met mijn neus op de details van deur en muur, het rijke palet aan patronen en structuren. De details zijn mogelijk als een vorm van kunst te duiden.
Het muurtje straalt eenvoud uit en is tegelijkertijd toch ook zo rijk geschakeerd in een haast perfecte match van materialen. Maar de kleuren! Die komen pas echt bij me binnen. Ils sont les couleurs de Normandie.
Foto: © Jack Kruf (2007) Les couleurs de Normandie en Honfleur [fine art print]. Breda: Private collection.
Representatieve democratie
Burgers en bestuurders hebben, zo beschouwd, dezelfde hoogte. Dit is een wezenlijk uitgangspunt van de idee van representatieve democratie. Dit beeld is een metafoor, uiteraard. De vergelijking met de werkelijkheid gaat in veel gevallen mank, helaas. Hoewel, zeker niet altijd. Er zijn voorbeelden, die de regel bevestigen. Dat zijn de echte leiders.
De zwarte pion als onderdeel van de groep, van de samenleving, onder de mensen toegankelijk, luisterend, transparant, verbindend, communicerend, de eigen achtergrond nooit vergetend of verloochenend en vooral wetend dat het niet meer is als de witte pion. Zou dat niet geweldig zijn!?
