Categorie archief: Print

De Zee en het Verdriet: 1953

Posted on by

Kruf, J. (2025). De Zee en het Verdriet [fine art print]. Breda: privécollectie..

In 1953 stak vandaag, 31 januari een storm op die in de loop van de dag verder zou aanwakkeren en in combinatie met springtij zou uitmonden tot dijkdoorbraken en verlies van vele levens en eigendommen.

Deze persoonlijke kunstimpressie is een stille ode aan de ramp die zich voltrok in onder meer de Auvergnepolder te Halsteren. Vele tientallen verdronken. Het brengt de Oosterschelde (De Halsterse Dijk) dichtbij de huidige rietkragen in de polder – op overgang van Verkorting en Lange Water.

In de polder steeg het waterpeil steeg tot zo’n vijf meter. Ook nu nog staan de palen, de bakens als monumenten in deze polder.

Een 1953 Monument

Posted on by

Kruf, J. (2024) Een 1953 Momument [fine art print]. Breda: privécollectie.

In Halsteren, in de Oude Beymoerpolder én Auvergnepolder, staan nog steeds de monumenten die herinneren aan 1 februari 1953. Ik heb deze impressie geschilderd langs de Brabantse Wal, nabij de Kannewielseweg.

De hoogte van het witte schuim begint op 5 meter. Zo hoog dus stond het water.  Vanaf dit punt loopt de Brabantse Wal over zo’n 250 meter op van 0 naar 10 meter +NAP.

Het koren op het land

Posted on by

Kruf, J. (2024) Het koren op het land [fine art print]. Breda: privécollectie.

Zicht vanuit de Oude Beymoerpolder op de Sint-Martinuskerk, Halsteren. De schoven op het land in 1961.

Vertrek uit het geboorteland voor studie heeft geleid tot veel heimwee en verlangen. Vriend, studiegenoot en dichter Kees Wagtmans (1983) bracht dit gevoel zo prachtig onder woorden in het volgende gedicht:

Herfst in Halsteren

Is herfst in overal

Maar thuis als een verloren zoon

Is een seizoen in eigen huid

Bibliografie

Wagtmans, K. (1983). Herfst in Halsteren. In C.J.J. Wagtmans. Achttien Gedichten, Cantonese Boy Press, 1983, pp. 15.

Winter Woodland Birches

Posted on by

‘Winter Woodland Birches’ door Amanda Horvath

Het is een prachtig gestileerde expressie van bos in sneeuw. De berken en hun schaduw vormen een contrastrijk palette met sneeuw en het meer donkere bos erachter.

Mijn associatie is er met een inkomend president die haast kinderlijk de nieuwe boompjes neerzet alsof hij zijn verjaardagslijstje opstelt: Canada, Groenland, Panama, mensen eruit, mensen straffen, mensen vrijlaten, eigen rechtspositie opschonen, tarieven opleggen, desinformatie toestaan…

Hij denkt het bos te kunnen ‘maken’, niet wetend wat achter de heuvel ligt. Wie zal het zeggen. De wijsheid van het bos zelve zal spreken. De president staat er zelf midden in terwijl hij denkt van niet. Hij is zelf één van de boompjes. Het bos kent oerwetten dat individuen niet overleven, dat het altijd ‘samen’ is, een wereld gebaseerd op symbiose én dat voor list en bedrog maar beperkt ruimte is. De goede man is geen diplomaat, dat is nu nog eens duidelijk geworden na zijn one-man-show gisteren. Het is een schreeuwer in een héél groot bos. De wolven zitten klaar, denk ik dan.

Website Amanda Horvath.