Vertrek uit het geboorteland voor studie heeft geleid tot veel heimwee en verlangen. Vriend, studiegenoot en dichter Kees Wagtmans (1983) bracht dit gevoel zo prachtig onder woorden in het volgende gedicht:
Herfst in Halsteren
Is herfst in overal
Maar thuis als een verloren zoon
Is een seizoen in eigen huid
Bibliografie
Wagtmans, K. (1983). Herfst in Halsteren. In C.J.J. Wagtmans. Achttien Gedichten, Cantonese Boy Press, 1983, pp. 15.
Hoe het bos kan worden waargenomen met een bijzonder kleurenpalette. Het brengt koud én warm samen, maar ook water en vuur, abiotisch en biotisch, dood en leven. Met de enorme branden in Los Angelos krijgt dit werk voor mij een metaforische betekenis van de kwetsbaarheid van het leven.
Wat oude bomen, die met gezag en wijsheid balans geven in het bos, is wat wij nodig hebben. Hun invloed onder de grond – door symbiose van wortels en schimmels – kunnen per boom tot 10 km rondom reiken. Dan heb je invloed. Het is nodig dat zij zich in het huidige politieke landschap snel tonen. Wat rust in de tent zou wat zijn.
Dit prachtige schilderij onderstreept mijn verlangen naar rijpheid en rust in een wereld vol puberaal machogedrag en competitie. Wat oude bomen – als metaforen voor ‘balans’ – staan bovenaan mijn lijstje. Wie en waar zijn zij? Laten zij zich tonen!
De impressioniste toont haar vakvrouwschap met deze aquarel. Het lijkt op zoals architect Frank Gehry zijn ontwerpen start. Het is werk is een gevoelspalette, geschilderd vanuit de ziel maar met ogen, oren en wijsheid van de uil. Die immers kent de bossen op zijn duimpje.
Wat zou het mooi zijn als dit vermogen om tot de kern te komen, tot de essentie er ook zou zijn in de politiek. Een door een open creativiteit gedreven, integere en niet op macht gebaseerde schets waar wij naar toe gaan. De burger moet zich bij de volgende verkiezingen toch eens achter de oren krabben. Ik ben van de School van Berthe Morisot, huge fan.
De titel van dit prachtig werk zegt het, zeker omdat het ter plaatse, buiten (brrr), is geschilderd. Alleen zijn met de bomen geeft de fascinerende ontdekking één te zijn in de kosmos, in het koninkrijk van de zon. De bomen zijn daarin de masters omdat zij van CO2 en water > O2 (zuurstof) en suikers kunnen maken, de basis voor het leven en de voedselketen. En dat kunnen wij allemaal niet. Dus respect. Hoe kleurrijk is het leven.
Kruf Huyssons 