The Pine no.3
Het concept van de boom is eigenlijk heel simpel. Als je uitzoomt. Een stam met aan de onderkant wortels en aan de bovenkant takken en bladeren of naalden. De laatste maken het bouwmateriaal (suikers) met zonlicht, carbondioxide (CO2) en water (H2O). Tezamen met de mineralen, die vanuit de wortels – die op hun beurt weer nauw samenwerken met schimmels – via de binnenzijde van de stam naar boven worden getransporteerd, komt er veel tot stand. Onder meer hout.
Maar natuurlijk ontstaan er ook vele andere stoffen – vis de buitenzijde van de stam (de bast) naar beneden getransporteerd – voor onder meer de wortels en de schimmels, dit om de deal te beslechten. De schimmels immers zorgen ervoor dat de mineralen worden aangeboden aan de wortels, dit in ruil voor suikers. Dat hebben mensen met schimmels gemeen: zij kunnen zelf geen suikers maken. Symbiose.
De vraag is nu of u parallellen ziet met de wereld van enerzijds politiek leiderschap en hun besturing en anderzijds (binnen de democratie) de plek van de burger in dit (eco)systeem anderzijds.
Dit deel van het schilderij van Jörgen Hansson is een stille Zweedse ode aan de schoonheid van de boom en haar processen.
De Zee en het Verdriet: 1953
Deze persoonlijke kunstimpressie is een stille ode aan de ramp die zich voltrok in onder meer de Auvergnepolder te Halsteren. Vele tientallen verdronken. Het brengt de Oosterschelde (De Halsterse Dijk) dichtbij de huidige rietkragen in de polder – op overgang van Verkorting en Lange Water.
In de polder steeg het waterpeil steeg tot zo’n vijf meter. Ook nu nog staan de palen, de bakens als monumenten in deze polder.
Birches in Storm
Deze prachtige houtsnede zegt het voor mij allemaal. De zucht waaronder Amerika gebukt gaat krijgt nu ook vorm door de Environmental Protection Agency (EPA), opgericht door Nixon (misschien wel zijn enige echte goede besluit) aan te pakken (zie New York Times) Waar mogelijk ontmantelen en beleid en financiering stopzetten.
De bomen kraken. En dat is een indicator voor storm. Maar bomen zijn wijs, net als bossen en samenlevingen. Zij hebben intrinsieke weerstand omdat zij zijn wie ze zijn geworden door weer en wind en schade en schande.
Ik dacht: als de overheid of de politieke leiders niet willen, dan maar over een andere boeg: zelf als burger of bedrijf participeren (via stichtingen, verenigingen of coöperatieven) in grondaankoop voor natuurontwikkeling en ecologische landbouw. Deze houtsnede inspireert.
In the Wild North’
Dit schilderij is niet alleen een stille ode aan de resilience van de boom, maar ook aan de Terra incognita van de polaire gebieden van onze planeet.
De hoofdlijnen in het nieuws wijzen op niet alleen een definitief, althans voor hele lange tijd, vertrek uit de ijstijd, maar ook dat dit een mooie 🇩🇰 🇪🇺uitkijkpost zou zijn om de (vermeende) vijand goed in de gaten te houden. Dat zijn nu eens niet de Russen, maar de Amerikanen. 🧐
Fantastisch schilderij waarvan mijn achterkleinkinderen zullen zeggen: “Zag de wereld er toen zo uit?”
Kruf Huyssons 