De titel van dit prachtig werk zegt het, zeker omdat het ter plaatse, buiten (brrr), is geschilderd. Alleen zijn met de bomen geeft de fascinerende ontdekking één te zijn in de kosmos, in het koninkrijk van de zon. De bomen zijn daarin de masters omdat zij van CO2 en water > O2 (zuurstof) en suikers kunnen maken, de basis voor het leven en de voedselketen. En dat kunnen wij allemaal niet. Dus respect. Hoe kleurrijk is het leven.
Het bos is in winterrust maar vol kleuren. Dit is een schilderij vol hoop, omdat het de impliciete wijsheid toont die elk ecosysteem heeft. Het zit vol met groeipunten voor nieuw leven.
Het schilderij biedt troost voor de velen die gebukt gaan onder de verrechtsing, last hebben van zeer slecht publiek leiderschap en de mogelijke teloorgang van de democratie. Weet dat het bos zich nooit gewonnen geeft op de reis naar zichzelf.
Een prachtige reflectie op een stille winternacht in het bos. Een moonlight serenade. Even een moment van rust om tot jezelf te komen. Laat de stroom gewoon even stromen.
Een verstild landschap dat een ode brengt aan de schoonheid én wijsheid van de eik. Het schilderij vertelt voor mij het verhaal van de verschillende fasen van het leven, persoonlijk, maar ook van datgene wij aantreffen in de samenleving. Organisaties die komen en gaan, alsmede hun (politieke) leiders.
Jong zijn is mooi en biedt oog op de toekomst, gestript worden van je kroon is minder en omvallen betekent het leven in zijn geheel doorgeven. Het is de cirkel van het leven, die onontkoombaar is. De acceptatie van deze cirkel geeft rust, zeker in het huidige barre politieke landschap. Koud is het er zeker.
Zou de Secretaris-Generaal van de NAVO dit bedoeld hebben met onszelf voorbereiden op een oorlog? We hebben al bonen-in-blik, water en kaarsen in huis. Evident is dat het speelveld zich gaat afspelen rondom energie en water. Wat te doen als gas en stroom langdurig wegvallen? In de auto gaan zitten met draaiende motor, een open haard aansteken, een diesel-generator laten draaien. Of toch maar een geavanceerd zonnecel-apparaat-met-batterij. Maar waar te kopen?
De schilder Mønsted schilderde in 1932 een actueel thema, nu zeker in Oekraïne maar wellicht voor ons morgen. Ook voor de bossen – ik hoor het ze denken – is dat gedoe met de Russen erg oncomfortabel. Je wilt als bos niet geplunderd worden.
Er is eigenlijk maar één goed scenario: Vrede.
Kruf Huyssons 