Op basis van schetsen en oud fotomateriaal van vader Ad Kruf is de Oude Beymoerpolder van rond 1950 afgebeeld. Het is een landschap met een beek vanaf de Brabantse Wal. Het is de plek waar 2500 tot 7500 jaar oud kwelwater uit diverse zandvoerende pakketten naar buiten treedt. De landbouwgronden zijn drassig. Ecologisch was het ooit een paradijs.
De ijsvogel wacht op zijn kans in het sneeuwlandschap. De oostenwinden hebben de sneeuw aangevoerd.
Gwdihŵ is de naam. Het is Welsh voor ‘uil’. Het is een onomatopee, de naam en de roep van de uil ineen.
Deze uil heerste over de wereldwijde wouden, zo’n 62 miljoen jaar geleden. Mensen waren er nog lang niet. Dit ontwerp is gebaseerd op de Oehoe (Bubo bubo L.). Hij was er toen, hij is er nu. Een wonder van wijsheid, met meer dan uitstekend dag- én nachtzicht en klauwen die werken als bankschroeven. Een sterke combinatie.
Gwdihŵ is voor altijd verbonden met kleinzoon Morris Schoonen Kruf, geboren op 11 november 2025 om 7:57 uur te Tilburg. Ook Gwdihŵ ziet vandaag het licht. Het is een mooi koppel. De kleuren bevatten de lessen van een grootvader.
Daar ben je, Morris. Je bent vandaag geboren. Deze ochtend, bij het aanbreken van deze prachtige dag, de elfde van de elfde, ben jij op de wereld gekomen. Ik houd je in mijn armen, jij klein wonder.
Je komst gaat vergezeld met de waardige klanken van The Musical Priest / Scotch Mary door Jordi Savall en Andrew Lawrence-King. De muziek is een Keltisch pareltje. De klanken hebben die sterke repeterende melodie en het samenspel van viool en harp is werkelijk prachtig. Dit ben jij, zo rustig, zo in balans, zo gracieus. Welkom, Morris. Een ode aan jou.
Wat een meesterwerk van Ivan Shishkin. Het is het dennenbos in haar volle omvang en grootsheid. Een ode aan het bos. Het voelt alsof ik er ben, daar ergens in Rusland, 127 jaar geleden. Hoe warm het was. De verkoeling van het beekje is heerlijk. Het is het mastbos zoals het eens was.
Markus Stegmann van het Museum Langmatt benadrukt dat dit schilderij van Paul Cézanne de traditionele voorstelling van het bos overstijgt door niet de objecten, maar de dynamische wisselwerking van bomen, rotsen en kleur centraal te stellen. Stegmann: “Cézanne looks through the trees, so to speak, to see the structure of nature”. Een holistisch perspectief derhalve.
De nadruk ligt op structuur, ritme en abstractie in plaats van op herkenbare vormen. Met het beperkte palet van groen, blauw en oker maakt Cézanne kleur los van zijn beschrijvende functie, waardoor vorm en toon emotie en energie overbrengen. Deze benadering, die het vroege kubisme aankondigt, markeert een keerpunt in de moderne kunst. Het schilderij wordt een contemplatieve ruimte waarin de cycli van de natuur voelbaar worden.
Kruf Huyssons 