
Een prachtige reflectie op een stille winternacht in het bos. Een moonlight serenade. Even een moment van rust om tot jezelf te komen. Laat de stroom gewoon even stromen.

Een prachtige reflectie op een stille winternacht in het bos. Een moonlight serenade. Even een moment van rust om tot jezelf te komen. Laat de stroom gewoon even stromen.

Een verstild landschap dat een ode brengt aan de schoonheid én wijsheid van de eik. Het schilderij vertelt voor mij het verhaal van de verschillende fasen van het leven, persoonlijk, maar ook van datgene wij aantreffen in de samenleving. Organisaties die komen en gaan, alsmede hun (politieke) leiders.
Jong zijn is mooi en biedt oog op de toekomst, gestript worden van je kroon is minder en omvallen betekent het leven in zijn geheel doorgeven. Het is de cirkel van het leven, die onontkoombaar is. De acceptatie van deze cirkel geeft rust, zeker in het huidige barre politieke landschap. Koud is het er zeker.

Zou de Secretaris-Generaal van de NAVO dit bedoeld hebben met onszelf voorbereiden op een oorlog? We hebben al bonen-in-blik, water en kaarsen in huis. Evident is dat het speelveld zich gaat afspelen rondom energie en water. Wat te doen als gas en stroom langdurig wegvallen? In de auto gaan zitten met draaiende motor, een open haard aansteken, een diesel-generator laten draaien. Of toch maar een geavanceerd zonnecel-apparaat-met-batterij. Maar waar te kopen?
De schilder Mønsted schilderde in 1932 een actueel thema, nu zeker in Oekraïne maar wellicht voor ons morgen. Ook voor de bossen – ik hoor het ze denken – is dat gedoe met de Russen erg oncomfortabel. Je wilt als bos niet geplunderd worden.
Er is eigenlijk maar één goed scenario: Vrede.

Het leven in het bos is een goed leven, zolang de mens er wegblijft. Ik wens dan ook alle bossen voor 2025 rust en ruimte, tijd om te herstellen en kans om vele wonden te helen.
Ik wens alle mensen de volgende wijsheid: “Ik geloof het niet”, zei heer Ollie zorgelijk.”Het is jullie eigen schuld bedoel ik. Ik geloof dat jullie er alleen uit kunnen komen als je het bos met rust wilt laten. Dat geloof ik.” – Marten Toonder (1971), De Kwinkslagen.

Vanavond stappen wij over op 2025. Wat is er mooier dan te reflecteren op het schijnsel van de maan. Het pad door het bos moet vervolgd. De maan begeleidt ons op dit avontuur. Een goede en vooral veilige jaarwisseling!