Hij is vol nieuw leven, de gevallen boom. Thuis voor insecten, schimmels, mossen en korstmossen. En voor kleinere dieren zoals muizen en kleine vogeltjes. Zij leven hier.
De gevallenen zijn altijd van grote waarde, omdat zij tonen waar wij vandaan komen en waar wij naartoe gaan. Lessen van de Kruisberg te Halsteren. Ook thuis.
De lente dient zich aan in het eiken-berkenbos op de hoge zandgronden rondom Fort de Roovere. Het geaccidenteerde terrein vormt als het ware de achterzijde, de landzijde van de Brabantse Wal. Het prille frisgroen van de berken- en eikenblaadjes is een paasfeest op zichzelf. En nog steeds geen Spanjaard te zien…
Staande op de kruising van Langeweg en Jannelandseweg. Beide wegen zijn nog onverhard in 1959. Linksaf en je rijdt zo de Nieuwstraat in, omhoog het dorp Halsteren in. Landelijk stukje Brabantse Wal, Ik was hier met mijn vader als vierjarige dreumes.
De dode boom kent zijn historie. Op 1 februari 1953 stond het water hier 5 meter hoog. De kern van het dorp en de huizen in de verte liggen tenminste 10 meter hoger en zijn gespaard gebleven van overstroming. Zout water en wortels, nee, dat is geen goede combinatie. De boom is als het ware een gedenkmoment, een reminder, van de watersnoodramp, toen nog maar een enkele jaren geleden.
De schildering is gebaseerd op het fotomateriaal van vaderlief Ad Kruf. Het is een ode aan de Brabantse Wal die zich hier zo mooi laat zien.
Opwaaiende zomerjurken. Bij moeder achterop de fiets. Een mooie stralende zomerdag, op weg naar de Halsterse Dijk. Boterhammen met gebakken ei ertussen. Rijden door een lege Auvergnepolder, herstellende van de 1953-ramp.
Een dijk, waar het gras ontoegankelijk was. Dat was op het beton zitten. Met in de verte twee boegbeelden van Bergen op Zoom: de spiritusfabriek (‘daar werkt mijn opa!’) en de Sint-Gertrudiskerk (‘de Peperbus’). Nog weinig industrie, geen hoogspanningsmasten. In de verte de Brabantse Wal. En de natuurlijk de zee , de Oosterschelde, aan de voet van de dijk. Er waren nog geen Deltawerken.
Op basis van zwart-wit beelden van vader Ad Kruf opnieuw tot leven gebracht.
De Kruisberg is een bijzonder gebied van agrarische bebouwing met langgevelboerijen te aan de oostzijde van Halsteren. Het voorhuis van één van deze boerderijen is net zichtbaar door de ochtendrijp. Het gebied is van grote historische waarde.
Duizenden malen ben ik hierlangs gefietst op weg naar de middelbare school in Bergen op Zoom. En elke keer was het weer een voorrecht om er doorheen te rijden.
Met de rijp op een vroege decemberochtend raken herfst en winter elkaar. Het wit-blauwe, koele schijnsel van de rijp ontmoet de warme tonen van de herfstbladeren. Het silhouet van de oude bomen met hun majesteuze takken zijn griliig en mystiek tegelijk.
Kruf Huyssons 