Tag: Halsteren

In 1953 stak vandaag, 31 januari een storm op die in de loop van de dag verder zou aanwakkeren en in combinatie met springtij zou uitmonden tot dijkdoorbraken en verlies van vele levens en eigendommen.

Deze persoonlijke kunstimpressie is een stille ode aan de ramp die zich voltrok in onder meer de Auvergnepolder te Halsteren. Vele tientallen verdronken. Het brengt de Oosterschelde (De Halsterse Dijk) dichtbij de huidige rietkragen in de polder – op overgang van Verkorting en Lange Water.

In de polder steeg het waterpeil steeg tot zo’n vijf meter. Ook nu nog staan de palen, de bakens als monumenten in deze polder.

In Halsteren, in de Oude Beymoerpolder én Auvergnepolder, staan nog steeds de monumenten die herinneren aan 1 februari 1953. Ik heb deze impressie geschilderd langs de Brabantse Wal, nabij de Kannewielseweg.

De hoogte van het witte schuim begint op 5 meter. Zo hoog dus stond het water.  Vanaf dit punt loopt de Brabantse Wal over zo’n 250 meter op van 0 naar 10 meter +NAP.

Zicht vanuit de Oude Beymoerpolder op de Sint-Martinuskerk, Halsteren. De schoven op het land in 1961.

Vertrek uit het geboorteland voor studie heeft geleid tot veel heimwee en verlangen. Vriend, studiegenoot en dichter Kees Wagtmans (1983) bracht dit gevoel zo prachtig onder woorden in het volgende gedicht:

Herfst in Halsteren

Is herfst in overal

Maar thuis als een verloren zoon

Is een seizoen in eigen huid

Bibliografie

Wagtmans, K. (1983). Herfst in Halsteren. In C.J.J. Wagtmans. Achttien Gedichten, Cantonese Boy Press, 1983, pp. 15.

De Oude Beymoerpolder in Halsteren, Geschilderd in een winters decor vanaf de Waterstraat. Het licht gaf het land een bijzondere gloed. Mooi zijn de lichte golvingen zichtbaar op de plaats waar de Brabantse Wal (hier +12 meter NAP) overgaat in het polderlandschap in de verte (0 meter NAP).

Lange Water in winter, Auvergnepolder, Halsteren, 1963. Ik (8 jaar) was er met mijn vader en zusje (4) – op onze schaatsjes en met onze slee – in dit berekoude landschap. Er zijn momenten in het leven die onuitwisbaar blijken. Een ode aan dit moment met een kleursetting nu die past bij mijn gevoel van toen.