Vanaf de Dorpstraat rijd je het Mussengevecht in en tref je een pareltje van een huisje. Nummer 1. Zij waren de vroegere overburen van mijn ouders. Op basis van oude schetsen en foto’s van vader Ad Kruf, heb ik dit opnieuw geschilderd, dit met een historische knipoog. Een romantisch plaatje. Het is idylisch wonen in Halsteren..
Het is dat bijzondere, wat mij moeder zei, kort voordat zij overleed: ‘Ik ga terug naar de natuur.” Wij hebben haar as uitgestrooid in de Oosterschelde, daar waar zij is opgegroeid en heeft geleefd (Bergen op Zoom, Sint Maartensdijk en Halsteren).
Op de grijze basaltblokken van de dijk hebben gele korstmossen zich gevestigd. Korstmossen, die bijzondere symbiotische levensvorm van algen en schimmels. Het is alsof mijn moeder vanuit de zee aan land is gekomen. Zij is terug, in dit nieuwe leven.
Beeld van de gezichtsbepalende boerderij in Halsteren: ’t Lindeke. Deze boerderij heb ik geschilderd in de status van 1963. De weilanden in het beeld van rond 1900. Mijn overgrootvader Jan (de Kuper) Kruf vertelde mij als jongetje de verhalen over de bloemrijke weilanden in Halsteren aan het begin van de 20ste eeuw. Voor mij een iconisch beeld.
De Anthoniusmolen is een monument in Halsteren. Ik ben er duizenden keren voorbijgereden op mijn fiets vanuit de Schubertstraat in Halsteren naar het Juvenaat in Bergen op Zoom vice versa, gegrifd in mijn geheugen en onderdeel van mijn DNA, nu in een schets vastgelegd. Hij staat bovendien op enkele steenworpen van het huis van mijn opa en oma. Oergrond dus.
Kruf Huyssons 