De wolf is terug

Inmiddels zijn wij na de ontdekking van de eerste wolf – terug in Nederland! – enkele jaren geleden, volop in discussie geraakt hoe om te gaan met het dier dat wij als nomaden al zo vreesde. Het hele systeem van overheid en belangenorganisaties is in werking getreden om de wolf of te reguleren of juist zijn vrijheid te laten.

Ik haal toch even terug mijn bericht van 7 maart 2015, toen het nieuws van de ontdekking door Lieke alle krantenkoppen haalde.

De wolf staat aan de top van het ecosysteem, weten wij. Hij maakt het compleet. Hij is terug. In Drenthe. Zowaar geschiedschrijving na 150 jaar afwezigheid. De waarneming vanochtend door Lieke, is eigenlijk een puur moment.

Er is blijheid bij de ecologen dat de top van het ecosysteem is teruggekeerd ‘op het nest’. Maar goed de jagers zullen daar anders over denken, laat staan de agrariërs. Velen zullen volgen met een standpunt. De wolf wordt een politiek item, hoe dan ook. Maar nu nog niet.

Dit moment, vandaag, is er één van puurheid. Er is iets ‘oers’ terug Nederland . De wolf is niet alleen een sprookjesfiguur maar een ware metafoor van wildernis. Hij spreekt tot onze verbeelding om zijn waarneming en kracht. En wij weten ook dat alle honden, onze huisdiervrienden, ervan afstammen, hoe klein ook. De wolf staat aan de basis. Hij is de oer-hond.

De euforie van de waarneming is nu nog ontdaan van incidenten, van schade aan veestapel of erger mensen, van economische benadeling, van politieke vragen, raadsdebatten, nieuwe wet- en regelgeving en vele beleidsplannen. Van datgene dat ons Nederlanders zo typeert: het willen beheersen, inkaderen en controleren.

Ik geniet nog even van de spontane kreet van Lieke, toen zij de eerst wolf waarnam: “Kijk papa, daar loopt een wolf!”. Hoe mooi kan het zijn.

Jack Kruf krijgt Koninklijke Onderscheiding

 

Burgemeester Paul Depla reikt de onderscheiding uit aan Jack Kruf.

BREDA – Bij zijn afscheidslezing als directeur PRIMO (Public Risk Management Organisation) Nederland heeft burgemeester Paul Depla van Breda vrijdag 19 maart een Koninklijke Onderscheiding uitgereikt aan Jack Kruf. Kruf is benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Jack Kruf heeft zich meer dan twintig jaar ingezet voor het op de kaart zetten van risicomanagement binnen de publieke sector. Dat deed hij zowel in Europa als in Nederland. 

Aan het eind van de lezing roemde burgemeester Depla de inzet van Kruf als een verbindende factor binnen de stad: “Breda is een stad waar verbindingen tot stand worden gebracht, Jack is hier een voorbeeld van. Hij brengt wetenschap en praktijk bij elkaar.” Kruf reageerde verrast en ontroerd op zijn benoeming.

Centraal thema in zijn afscheidslezing van PRIMO Nederland was ‘Wat hebben wij geleerd van 2020? Over de herwaardering van publieke waarden’ De lezing was voor de leden van PRIMO te volgen via een livestream. De lezing is hieronder terug te zien.

Jack Kruf is ‘de founding father’ van PRIMO Europe en is medeoprichter en oud-directeur van PRIMO Nederland. PRIMO ondersteunt zowel Europees als in Nederland haar leden, zijnde publieke organisaties, op het gebied van risicomanagement. Dat doet ze door kennisdeling en een breed opgezet onderwijs programma.

Quadruple Helix of Blokkendoos?

Was het niet James Watson die ontdekte dat ons DNA in een dubbele spiraal ‘door het leven’ gaat. Spiraal in het Grieks betekent έλιξ, helix.

Een helix kan in de wereld van publieke sturing ook uit vier spiralen bestaan – 0p een veel hoger niveau dan dat van ons DNA. Het bestaat in de hoofden van  politici, bestuurders en strategen. Het gaat als een metafoor voor of een gestileerde beeld van optimale samenwerking tussen families van organisaties, zoals bijvoorbeeld overheid, wetenschap, onderwijs (hier niet de burger) en bedrijfsleven.

Een quadruple samenwerking kan tot meerwaarde leiden in de sociale en economische ontwikkeling van steden en regio’s, zo is de gedachte.  De talloze verbindingen tussen organisaties en mensen in die organisaties vormen de spiralen en zorgen voor de stevigheid en de samenhang van de samenwerking. Klinkt logisch. Je hebt elkaar immers nodig – op  alle niveaus en vanuit diverse geledingen – om tot succes te komen.

In werkelijkheid zijn de spiralen niet zichtbaar natuurlijk en ziet de samenwerking er vaak uit als een een soort blokkendoos waar organisaties wel tegen elkaar aanliggen maar in beperkte mate samenwerken. Is ook moeilijk om aan dit idee van de helix te kunnen voldoen. Ontnuchterend? Misschien. Zie het als een begin. Fase 1. Hoe lang heeft het geduurd voordat DNA zich heeft kunnen vormen, gerekend vanaf de oerknal?

Hier mijn persoonlijke art impression – op basis van mijn eigen ervaringen in 30 jaar adviseur, projectmanager, directeur en gemeentesecretaris in regionale samenwerkingsverbanden in Nederland, Vlaanderen en Groot-Brittanië – van de Quadruple Helix (dus van de virtueel gemiddelde regio in mijn hoofd).

De organisaties in deze regio zijn weergegeven als vlakken op een schaakbord, op het het canvas van de samenleving. waarbij de betrokken organisaties zijn ingekleurd met Pantone®-kleuren: overheid (Imperial Blue), bedrijfsleven (Flame), onderwijs (Solar Power) en wetenschap (Beveled Glass). ‘Zwart’ zijn de organisaties die zich volledig hebben teruggetrokken en stand-alone opereren en ‘wit’ de organisaties, die de samenwerking nog moeten ontdekken (Pristine).

De helix is de idee, metaforisch prachtig natuurlijk, maar een blokkendoos kan ook zeer kleurrijk zijn. Zeker wel.