Beeld van de gezichtsbepalende boerderij in Halsteren: ’t Lindeke. Deze boerderij heb ik geschilderd in de status van 1963. De weilanden in het beeld van rond 1900. Mijn overgrootvader Jan (de Kuper) Kruf vertelde mij als jongetje de verhalen over de bloemrijke weilanden in Halsteren aan het begin van de 20ste eeuw. Voor mij een iconisch beeld.
De grens van de hoge oude zandgronden van de Brabantse Wal en de lage jonge kleigronden van de polder. Dit perspectief is gemaakt vanuit Kannewielseweg met zicht op Halsterse Dijk aan de horizon via de open Auvergnepolder. De huidige beplanting, de industrie en hoogspanningsleidingen waren er toen nog niet. Zo was het. Een contrast om te koesteren.
Deze prachtige nar uit het Krabbegat (gemeente Bergen op Zoom) is een beetje mijn leidsman geworden in tijden van rumoer en onvrede. ‘Agge mar leut et’ is natuurlijk de leuze op momenten zoals vastenavend (carnaval). De nar – in tijden van vasten en verinnerlijking – biedt de mogelijkheid tot een essentiële en diepe reflectie. Hij is eigenlijk een kadootje.
De nar wordt toegelaten in de eigen inner circle van kwetsbaarheid, onzekerheid en angst. De Nar kan en mag alles zeggen zonder dat het confronterend of kwetsend is. De nar is essentieel voor het vinden en behouden van de eigen balans in het leven. Iedereen – persoonlijk, zakelijk en organisatorisch – zou zijn of haar nar moeten hebben. Dat zou ons steviger in onze schoenen doen staan en voeten op de grond doen brengen.
Een goede spiegel is goud waard. De nar is mijn man.
The colours of the flag of Europe emerge as a palette of search in realigning on one hand and infiltration of Russian Red on the other hand. The United States are nowhere to be seen anymore. A personal expression of an impression.