Tot het begin van Middeleeuwen had de zee nog vrij toegang totaan de Brabantse Wal bij Halsteren. Vanaf de hooggelegen zandgronden moet rond het jaar 500 een uitgestrekt schorrelandschap te zien zijn geweest.
De eerste bedijkingen ter plaatse kwamen pas zo’n 700 jaar later aan het begin van de 13e eeuw. En de Auvergnpolder, die is weer zo’n 500 jaar later ontstaan, in 1692. Dit prachtige getijdenlandschap ging ons vooraf. Een persoonlijke impressie.
Op basis van schetsen en oud fotomateriaal van vader Ad Kruf is de Oude Beymoerpolder van rond 1950 afgebeeld. Het is een landschap met een beek vanaf de Brabantse Wal. Het is de plek waar 2500 tot 7500 jaar oud kwelwater uit diverse zandvoerende pakketten naar buiten treedt. De landbouwgronden zijn drassig. Ecologisch was het ooit een paradijs.
De ijsvogel wacht op zijn kans in het sneeuwlandschap. De oostenwinden hebben de sneeuw aangevoerd.
Wat een meesterwerk van Ivan Shishkin. Het is het dennenbos in haar volle omvang en grootsheid. Een ode aan het bos. Het voelt alsof ik er ben, daar ergens in Rusland, 127 jaar geleden. Hoe warm het was. De verkoeling van het beekje is heerlijk. Het is het mastbos zoals het eens was.
Markus Stegmann van het Museum Langmatt benadrukt dat dit schilderij van Paul Cézanne de traditionele voorstelling van het bos overstijgt door niet de objecten, maar de dynamische wisselwerking van bomen, rotsen en kleur centraal te stellen. Stegmann: “Cézanne looks through the trees, so to speak, to see the structure of nature”. Een holistisch perspectief derhalve.
De nadruk ligt op structuur, ritme en abstractie in plaats van op herkenbare vormen. Met het beperkte palet van groen, blauw en oker maakt Cézanne kleur los van zijn beschrijvende functie, waardoor vorm en toon emotie en energie overbrengen. Deze benadering, die het vroege kubisme aankondigt, markeert een keerpunt in de moderne kunst. Het schilderij wordt een contemplatieve ruimte waarin de cycli van de natuur voelbaar worden.
Het Café ‘Van Elzakker’ aan de Buurtweg heb ik geschilderd in een oud-Brabantse landschappelijke setting, die bestaan zou kúnnen hebben. Mijn overgrootvader Jan ‘De Kuper’ Kruf, was bevriend met de eigenaar van dit authentieke café. Hij nam mij als kind er wel eens mee naar toe. Er liggen mooie herinneringen.
Het café bestaat niet meer – het is met de aanleg van de wijk ‘Rode Schouw’ tegen de vlakte gegaan – maar was voor velen in mijn dorp Halsteren lang een historisch en iconisch plekje.
Kruf Huyssons 