Kruf, J. (2026). Halsterse Dijk 2009 [digitale illustratie]. Breda: Privécollectie.
Met de getijdeafsluiting van dit deel van de Oosterschelde, door de aanleg van de Deltawerken en de verbinding tussen Rotterdam en Antwerpen, het getijloze Rijn-Scheldekanaal, is de Halsterse Dijk veranderd in een wijds zoetwaterlandschap met struwelen en ruigtevegetaties. De windmolens toornen hoog boven maaiveld uit.
Ik was hier op 9 januari 2009, de dag waarop in de vroege ochtend mijn vader overleed. Terug naar de roots, terug naar de plek waar zoveel mooie herinneringen liggen. Het landschap is verstild wit. De molens staan bevroren in de diepe vrieskou. In de verte, boven de Brabantse Wal dienen sneeuwbuien zich aan.
Kruf, J. (2022). Ongerept [digitale illustratie]. Breda: Privécollectie.
Geïnspireerd door mijn professor Roelof Oldeman – vele van zijn colleges heb ik mogen volgen en ik ben ook bij hem afgestudeerd – heb ik dit werkje gemaakt, direct na zijn overlijden in september 2022. Een bovenaanzicht van het tropische regenwoud.
De laatste jaren waren wij zeer goed bevriend. Er was bijna dagelijks contact. Vele gesprekken voerden wij, menig bezoek aan het bos legden wij af. Vaak gingen onze gesprekken over de gewone dingen van het leven, maar steeds weer belandden wij in de mystiek van het woud, dat, indien met rust gelaten door de mens, liefst in zijn ongereptheid, permanent onderweg is naar zichzelf.
Het werkje bestaat uit vele lagen, zoals ook het bos systemisch gelaagd is. Een groene geordende chaos die zoals Roelof zei “het meest complexe ecosysteem op aarde is, dat leeft binnen het imperium van de zon“.
Alle leven begint immers met de fotosynthese, dat wonderlijke proces waarbij met zonlicht CO2, water en mineralen worden gesmeed tot de bouwstenen van het leven. Het bos is daarbij volgens Roelof het hoogst haalbare, dat de zon ons te bieden heeft. Zonder zon, geen bos. Een ode aan de zon, en mijn stille ode aan Roelof, de meester die mij zoveel heeft geleerd over de complexiteit van het bosecosysteem en zijn eigen basisregels voor ordening en structuur.
Kruf, J. (2002). Eiger, Mönch, Junfrau, [fine art print]. Breda: Private collection.
De Eiger, Mönch en Jungfrau zijn mijn thuis. Ik heb ze vanaf mijn kindertijd zo vaak bezocht. Deze indrukwekkende bergen hebben elk hun eigen karakter en stijl. Je hebt werkelijk al je vaardigheden nodig om ze te beklimmen. Hier, als schilderij in de vroege herfst – en zonder enige menselijke invloed – vanuit het perspectief van de Männlichen. Alle menselijke invloeden zijn weggelaten. Het is het oorspronkelijk landschap zoals het er duizenden jaren reeds was.
Ik draag dit schilderij op aan mijn ouders Ad Kruf en Corry Huyssons en mijn dochters Renée, Michelle en Louise, die verbonden zijn met deze bergen.
The Eiger, Mönch and Jungfrau and are home to me. I visited them so many times from childhood on. These impressive mountains each have their own character and style. You actually need all your skills to climb them. Here, as a painting in early autumn – and without the world of human interference – from Männlichen’s perspective. All human influences are left away. IIt is the landscape as it has been for thousands of years.
I dedicate this painting to my parents Ad Kruf en Corry Huyssons and my daughters Renée, Michelle and Louise, who are connected with these mountains.
Kruf, j. (2025). Normandische kust [fine art print]. Breda: Privécollectie.
De Normandische kust toont haar structuur en palette. Het is een indrukwekkende kustlijn. Dank aan Louise Kruf voor haar foto, die als basis diende.
The Normandy coast reveals its structure and colour palette. It is an impressive coastline. Thanks to Louise Kruf for her photo, which served as the basis for this.
