De Nar

Kruf, J. (2025) De Nar. Breda: Privécollectie.

De nar. Hij is onmisbaar omdat hij voor vrolijkheid zorgt en tegelijkertijd ons de spiegel voorhoudt. Van de nar kunnen we die hebben. De nar hebben we nu meer nodig dan ooit. Hij is de kernfiguur van deze tijd.

Deze prachtige nar uit het Krabbegat (gemeente Bergen op Zoom), als pars pro toto en als metafoor voor reflectie, zou in deze tijden van onvrede, rumoer en oorlog wat meer onze leidsman mogen worden. ‘Agge mar leut et’ is natuurlijk de leuze op momenten zoals vastenavend (carnaval) waarin de nar naast Prins en Steketee – het typische en vrolijke hoofd van de vastenavendpolitie – de hoofdrol opeist. De nar – in tijden van vasten en verinnerlijking – biedt daarbij de mogelijkheid tot zelfreflectie. Hij is eigenlijk een ‘cadeautje’ van formaat.

De nar wordt altijd toegelaten in de eigen inner circle van kwetsbaarheid, onzekerheid en angst. De nar kan en mag alles zeggen en doen zonder dat het confronterend of kwetsend is. De nar is essentieel voor het vinden en behouden van de eigen balans in het leven. Iedereen – persoonlijk, zakelijk en organisatorisch – zou zijn of haar nar moeten hebben. Dat zou ons steviger in onze schoenen doen staan en onze voeten op de grond doen brengen.

Niet alleen natuurlijk is de nar belangrijk voor ons – gewone burgers – meer nog de verantwoordelijken die wij hebben gekozen om onze dorpen, steden, provincies en landen te besturen. Een goede spiegel is goud waard. De nar is mijn man.

Publieke Waarde

Kruf, J.P. (2015). Publieke Waarde. Milaan, Wereldtentoonstelling.

Is er nog publieke waarde? Of is dit fake dan wel onderdeel van een complot geworden? De stroom van feiten over dat laatste zwelt aan. Dat dan weer wel. Alertheid geboden. Voeten op de grond, samen. John Benington en Mark Moore helpen met hun wijze woorden en gedegen analyses.

Zij definiëren in 2011 publieke waarde als volgt, vertaald: “De waarde die de overheid creëert door haar burgers en die burgers zelf waarderen, welbegrepen niet simpel als wat het publiek het meest waardeert maar wat de meeste waarde toevoegt aan het publieke domein”.

Dat laatste, onze gezamenlijke leefruimte, straat, plein, park, stad of natuur met daarin liefde, geborgenheid, geluk en veiligheid is wat ons allen bindt. Pak het vast en kijk ernaar. Adem in, adem uit. En laat het niet vallen! Anders komt publiek risico (Kruf, 2012) in beeld, evident, gedefinieerd als mogelijke schade aan of afwijking van beoogde publieke waarde.

Bedenk de woorden van dichter Lucebert (1974)  in zijn gedicht ‘De zeer oude zingt’: “Alles van waarde is weerloos”. Een zin die meer betekenis heeft gekregen door zijn in 2018 ontdekte (en door velen zeer bekritiseerde) eigen denken en handelen.

Bibliografie

Benington, J. and Moore, Mark H. (2011). Public Value: Theory & Practice. Palgrave MacMillan. Link

Kruf, J.P. (2012). Publieke waarden en risico’s: over definities en Robin Hood. Uit: Publiek Risico: Essays: pp.116-122. Breda: Governance Connect. Link

Lucebert (1974). Verzamelde gedichten. Amsterdam: De Bezige Bij. Link editie 2018