The Mind of a Bee

Lars Chittka | 2022

Most of us know the hive mind—the power of bees as a fantastic collective. But do we know how uniquely intelligent bees are as individuals?

In The Mind of a Bee, scientist and author Lars Chittka draws from decades of research, including his pioneering work, to argue that bees have remarkable cognitive abilities. He shows they are profoundly smart, have distinct personalities, can recognize flowers and human faces, exhibit basic emotions, count, use simple tools, solve problems, and learn by observing others. They may even possess consciousness.

This image has an empty alt attribute; its file name is 9780691236247.jpg.webp

Taking readers deep into the sensory world of bees, Chittka illustrates how bee brains are unparalleled in the animal kingdom for the sophistication packed into their tiny nervous systems. He looks at their innate behaviours and how their evolution as foragers may have contributed to their keen spatial memory. Chittka also examines the psychological differences between bees and humans, as well as the ethical dilemmas that arise in conservation and laboratory settings because bees feel and think. Throughout, he touches on the fascinating history behind studying bee behaviour.

Lees verder “The Mind of a Bee”

Winterwoud

Kruf, J. (2026). Winterwoud [fine art print]. Breda: Privécollectie.

De winter toont het woud in haar verstilde vorm. Het verbergt haar geheimen, gehuld in mystiek. Ik heb dit gevoel proberen te vatten in de winterse kleuren van een bevroren wereld. Het is getekend in een transect, een verticale doorsnede van 50 meter.

De wijsheid van de Eik

Kruf, J. (2025). De wijsheid van de Eik [fine art print]. Breda: Privécollectie.

Deze week (op 12 februari 2025) werd mijn kleinzoon Jochem 3 jaar. Een groots moment voor een mooi en pienter manneke. Hij is voor mij verbonden met de wijsheid van het bos en van de oude eiken in het bijzonder. De bijnaam van kleinzoonlief is Duir, het Keltische woord voor eik, de toegang naar hogere wijsheid. Toen Europa nog volstond met eiken stond deze boom in het hart van en was de levensader voor de Keltische cultuur.

Deze wijsheid hebben wij wederom hard nodig gezien de dynamiek deze week op het Europese toneel, waarin de Verenigde Staten lieten zien hard op weg te zijn naar een dictatuur, net als Rusland. De geschiedenins nam een wending op Valentijnsdag 2025. Deze eiken werden deze week tevens symbool voor de wijsheid van Europa, het oude, diep gewortelde continent.

Het contrast van de onschuld en vrolijkheid van kleinzoon Jochem aan de ene kant en de grootheidswaanzin van Trump en consorten aan de andere kant kon niet groter zijn. Ik houd vast aan de wijsheid van de eik.

Scherphoekbandspanner

Kruf, J. (2026). Scherphoekbandspanner [fine art print]. Breda: Privécollectie.

De scherphoekbandspanner (Euphyia unangulata) is een mot uit de familie van de spanners (Geometridae). De Engelse naam is wat meer begrijpelijk: sharp-angled carpet moth. Een inspiratie voor een te weven tapijtje zou het kunnen zijn.

Deze mot zat thuis op de schuurdeur vorige week. Wat een pareltje. Hij kwam even uit zijn verblijfplaats, het aangrenzend gebied van bos, heggen en weilanden. Ik moest denken aan John Muir die eens zei: “When we try to pick out anything by itself we find it hitched to everything else in the Universe.” Dat geldt ook voor dit kleine en kwetsbare wezentje. Het is verbonden met het gehele ecosysteem van de aarde, “van de sterren en daarvoor bij ” (met dank aan Buzz Lightyear).

Het patroon van zijn vleugels is erg verfijnd en met heel veel verfstipjes nagebootst. Meer pretentie dan nabootsing heb ik niet. Geenszins. Het urenlange werk is een stille ode aan deze schoonheid.

Bos De Roovere

Kruf, J. (2008). Bos De Roovere [fine art print]. Breda: Privécollectie.

Waar het laaggelegen Halsters Laag aan de noordzijde van de Brabantse Wal plots overgaat in de hooggelegen zandgronden van de bossen nabij Fort de Roovere. Het is een afwisselend bosgebied, geaccidenteerd en biodivers. Een gebied voor avontuur en voor het openen van de schatkist van het bos. Het roze/lila van het vingerhoedskruid wijst de weg.

Het was ook hier dat ik in mijne jonge jaren vele wintercrossen voor A.C. Olympia heb gelopen. Zware parcoursen waren dat, vanwege de hoogteverschillen die moesten worden overwonnen. Korte runs naar boven, scherpe afdalingen. Mijn medailles bewaar ik nog steeds in een doosje… Mijn vader was er altijd. Hij was mijn trouwste supporter.