Het leven in het bos is een goed leven, zolang de mens er wegblijft. Ik wens dan ook alle bossen voor 2025 rust en ruimte, tijd om te herstellen en kans om vele wonden te helen.
Ik wens alle mensen de volgende wijsheid: “Ik geloof het niet”, zei heer Ollie zorgelijk.”Het is jullie eigen schuld bedoel ik. Ik geloof dat jullie er alleen uit kunnen komen als je het bos met rust wilt laten. Dat geloof ik.” – Marten Toonder (1971), De Kwinkslagen.
Vanavond stappen wij over op 2025. Wat is er mooier dan te reflecteren op het schijnsel van de maan. Het pad door het bos moet vervolgd. De maan begeleidt ons op dit avontuur. Een goede en vooral veilige jaarwisseling!
“This is the forest floor beneath the Cedar ‘Cathedral’ grove in my forest, here in its deep winter slumber. Its open nature draws me in; inviting freedom of movement and expansion of spirit. Sense the clear columns rising high above. Pristine snow adds to the spacious purity. Follow the easy meandering path of the ribbon; feel free to wander through this expansive open forest at your whim.
The trees are Western Red Cedar (Thuja plicata), growing to 130 feet and living to 1,000 years. Cedars symbolize purity, cleanliness, sublime and noble loftiness, and immortality. They are portals to sacred realms, dwelling places of the gods.”
Winter Forest door Wojciech Krupa. Met het lengen van de dagen – hoewel nog secondenwerk- lijken de eerste kleuren terug te keren.
De laplanduil (Strix nebulosa) is een imposante jager. Ik ben een fan van uilen én van bossen. De uilen heersten over de wereldwijde wouden, zo’n 62 miljoen jaar geleden. Mensen waren er toen nog lang niet (de eerste pas 300.000 jaar geleden). Nou ja, wat een kennisvoorsprong hebben de uilen. Respect alom.
Deze uil is een wonder van wijsheid, met meer dan uitstekend dag- én nachtzicht – hij kan als het ware door de sneeuw ‘heenkijken’, dit in combinatie met zijn perfecte gehoor – om zijn prooi diep onder de sneeuw te lokaliseren. Hij heeft klauwen die werken als bankschroeven. Die komen van pas. In de uitgestrekte en besneeuwde bossen weten zij wat te doen om te overleven en vooral hoe te navigeren. Een stille ode aan dit wonder der schepping. Deze nobele en wijze vogel, die rechtstreeks afstamt van de dinosaurussen.
Als ik hem zie denk ik altijd, wij mensen komen pas net kijken. Wij denken de wijsheid in pacht te hebben, maar wat meer respect voor het leven om ons heen zou ons sieren. Een mooie Kerstgedachte. Een persoonlijke ode ook.
Kruf Huyssons 