Het leven in het bos is een goed leven, zolang de mens er wegblijft. Ik wens dan ook alle bossen voor 2025 rust en ruimte, tijd om te herstellen en kans om vele wonden te helen.
Ik wens alle mensen de volgende wijsheid: “Ik geloof het niet”, zei heer Ollie zorgelijk.”Het is jullie eigen schuld bedoel ik. Ik geloof dat jullie er alleen uit kunnen komen als je het bos met rust wilt laten. Dat geloof ik.” – Marten Toonder (1971), De Kwinkslagen.
Vanavond stappen wij over op 2025. Wat is er mooier dan te reflecteren op het schijnsel van de maan. Het pad door het bos moet vervolgd. De maan begeleidt ons op dit avontuur. Een goede en vooral veilige jaarwisseling!
“This is the forest floor beneath the Cedar ‘Cathedral’ grove in my forest, here in its deep winter slumber. Its open nature draws me in; inviting freedom of movement and expansion of spirit. Sense the clear columns rising high above. Pristine snow adds to the spacious purity. Follow the easy meandering path of the ribbon; feel free to wander through this expansive open forest at your whim.
The trees are Western Red Cedar (Thuja plicata), growing to 130 feet and living to 1,000 years. Cedars symbolize purity, cleanliness, sublime and noble loftiness, and immortality. They are portals to sacred realms, dwelling places of the gods.”
‘Tree on Farm in Winter Snow’ door Maxfield Parrish (1870-1966). Dit kunstwerk bevat tenminste een dubbele ode: natuurlijk aan de boom, maar zeker aan ‘het perspectief’. Immers wij weten dat de boom de Koning is in het Imperium van de Zon (quote Professor Roelof Oldeman).
De boom is ongeëvenaard als bouwsteen van het leven op aarde. Wijs bovendien. Met dit geschilderd perspectief brengt Parrish voor mij hulde aan de natuur in het algemeen en de boom in het bijzonder. De boerderij is slechts een miniatuur. Perspectief is eigenlijk een eenvoudig iets dat wij allen in ons leven kunnen toepassen om ons leven in de bredere context te kunnen plaatsen. De gift van perspectief wens ik u allen in 2025.
Winter Forest door Wojciech Krupa. Met het lengen van de dagen – hoewel nog secondenwerk- lijken de eerste kleuren terug te keren.
Kruf Huyssons 