Berichten

Geplaatst op

De wolf is terug

De wolf staat aan de top van het ecosysteem, weten wij. Hij maakt het compleet. Hij is terug. In Drenthe. Zowaar geschiedschrijving na 150 jaar afwezigheid. De waarneming vanochtend door Lieke van der Steen, is eigenlijk een puur moment. Er is blijheid bij de ecologen dat de top van het ecosysteem is teruggekeerd ‘op het nest’. Maar goed de jagers zullen daar anders over denken, laat staan de agrariërs. Velen zullen volgen met een standpunt. De wolf wordt een politiek item, hoe dan ook. Maar nu nog niet.

Dit moment, vandaag, is er één van puurheid. Er is iets ‘oers’ terug. De wolf is een sprookjesfiguur en een metafoor van wildernis. Hij spreekt tot onze verbeelding om zijn waarneming en kracht. En wij weten dat al onze honden huisdiervrienden ervan afstammen, hoe klein ook. De wolf staat aan de basis. Hij is de oer-hond.

De euforie van de waarneming is nu nog ontdaan van incidenten, van schade aan veestapel of erger mensen, van economische benadeling, van politieke vragen, raadsdebatten, nieuwe wet- en regelgeving en vele beleidsplannen. Van datgene dat ons Nederlanders zo typeert: het willen beheersen, inkaderen en controleren.

De Heren genieten nog even van de spontane kreet van Lieke: “Kijk papa, daar loopt een wolf!”. Hoe mooi kan het zijn.

Geplaatst op

Het regenwoud dat eens was

Het regenwoud

Regenwoud

Er was eens een regenwoud zo groot als Nederland. Het was een heeeeel oud bos, wel 30 miljoen jaar. Ongerept en vol leven. Er leefden wel 5 miljoen soorten planten, dieren en schimmels. Een paradijs. En er woonden ook 10.000 indianen (nu 17 miljoen, red.), verspreid over het hele gebied en in vrede met het woud. Zij waren gelukkig.

Mens

Toen kwamen er mensen met hoeden en dassen, die bijzondere dieren en planten zochten om mee naar huis te nemen om ze anderen te laten zien en ook tentoon te stellen op een soort kermis, levend, maar meestal dood. Waarom doen mensen dit?

Later kwamen er mannen met baarden en ook met zagen en bijlen. En kwamen zij in hele grote, enge en sterke machines. Zij kapten de bomen, stuurden de indianen weg en namen het hout mee om er tafels, stoelen en bedden van te maken.

Verlies

Stukje bij beetje verdween het bos. Het mooie regenwoud bestaat nu niet meer. De laatste boom is gekapt. Het woud bestaat alleen nog in boeken, in gekleurde plaatjes en in veel woorden. Opgeprikt en opgezet vind je sommige dieren en planten nog in grote kasten achter glas in hele grote gebouwen, waarvoor je een kaartje moet kopen om ze te zien.

Het woud is een grote stad geworden. Er leeft (naast vlooien, luizen en bacteriën) nog maar één soort: de mens.

*Bewerkt verhaal uit mijn dagboek (1963).

**De kleur van de afbeelding is Pantone® Forest Biome.

Geplaatst op

Siena DNA

Kruf, J.P. (2006) Siena DNA [fine art print]. Breda: Civitas Naturalis.
The striking light in one of the streets of Siena, makes the DNA of this city visible. This palette of grey, beige and taupe colours and the fibers of the wall is a small piece of art in itself. This photo I took in 2006 near Piazza del Campo, in the city center. It has so many details that you almost can read how the city is governed and managed, what its rules and regulations are and even how the urban policy plans guide the city infrastructure. Sherlock Holmes doubtlessly is able to complete the whole story.

This photo tells the story of the holistic principle on which every ecosystem has been built. The street tells the story of the city and its governance. It is an exponent of it. A quote by one of the greatest ecologists John Muir (Gilford, 2006) makes us understand the principle of holism – the idea that the whole of something must be considered in order to understand its different parts (Oxford) – in just one simple sentence:

When we try to pick out anything by itself we find it hitched to everything else in the Universe.

JOHN MUIR

Siena is maybe the city where public governance was invented. In fact, it can be considered as the Mecca for city managers, mayors and aldermen. History has been written in the painting in the Town Hall of the City of Siena (at that time it was a republic by the way). It is The Allegory of Good and Bad Government, a series of three fresco panels painted in the Sala Dei Nove by Ambrogio Lorenzetti in 1338/1339. A glimpse of both is visible in this simple and shaded street view.

Lorenzetti, Ambrogio (1338/1339) The Allegory of Good and Bad Government [Fresco). Siena, Sala Dei Nove.

The only way to get to the high level of good government seems to be by coordination, expressed in all forms and tonalities in this beautiful fresco of Lorenzetti, almost 700 years ago. The importance of coordination – Siena was a very well-run city at that time – is explained very clearly in this video by Charles Fried, professor at Harvard Law School, underlining the holistic principles of city governance.

Bibliography

Gilford, Terry (2006) Reconnecting with John Muir. Athens: University of Georgia Press, 216 pp.

Oxford Learners’ Dictionaries, Holism. https://www.oxfordlearnersdictionaries.com/definition/english/holism

Geplaatst op

The Leveson Inquiry

Leveson Inquiry – Report into the culture, practices and ethics of the press.

The British Prime Minister David Cameron announced a two-part inquiry investigating the role of the press and police in the phone-hacking scandal, on 13 July 2011. Lord Justice Leveson was appointed as Chairman of the Inquiry.  The first part will examine the culture, practices and ethics of the media. In particular, Lord Justice Leveson will examine the relationship of the press with the public, police and politicians. He is assisted by a panel of six independent assessors with expertise in key issues being considered by the Inquiry.

The Inquiry has been established under the Inquiries Act 2005 and has the power to summon witnesses.  It is expected that a range of witnesses, including newspaper reporters, management, proprietors, police officers and politicians of all parties will give evidence under oath and in public.

It makes recommendations on the future of press regulation and governance consistent with maintaining freedom of the press and ensuring the highest ethical and professional standards. Lord Justice Leveson opened the hearings on 14 November 2011, saying:

“The press provides an essential check on all aspects of public life. That is why any failure within the media affects all of us. At the heart of this Inquiry, therefore, may be one simple question: who guards the guardians?”

Read more

Geplaatst op

De Mystiek van het Woud

Jack Kruf

De mystiek van de zeven nachten, die ik op mijn trektocht door het Zwarte Woud in het bos heb gebivakkeerd, heb ik ingelijst, misschien wel verankerd in mijn geest of zelfs in mijn ziel. Het was alsof ik oploste in het ecosysteem, werd ondergedompeld in de nachtelijke dynamiek van geluiden van het woud, rustend op de bedding (van mos) van Moeder Aarde. Nee, angst heb ik niet gehad. Ik kende de bossen op mijn duimpje. Ik was er thuis en wist ook welke dieren er leefden. Wolven waren lang niet meer gespot… Spannend, dat zeker wel.

De wildernis

Vele jaren later las ik het boek van John Muir, Journeys in the Wilderness. Dat was thuiskomen.

Het gevoel van de wildernis is zo weer op te roepen, en daarmee de ervaring om mij één met de natuur, ja, één met het universum te voelen.

Heel ver weg, over de verre heuvels en verscholen onder het zachte suizen van de wind door de hoge sparren is er de bewoonde wereld, ergens, daar waar mensen wonen. Alsof ik even geen deel uitmaak van de samenleving, maar een bosbewoner ben.

Vermomd als Heer

Soms, als ik in mijn nette pak met das moet aantreden bij een formeel treffen of optreden op een dichtbevolkte conferentie – mijn vader wist mij in deze staat treffend te duiden (hij kende mij immers als zijn broekzak) met vermomd als heer –  dan denk ik nog wel eens aan die momenten alleen in het diepe nachtelijke woud op de grens van Duitsland en Zwitserland.

Dan komen de woorden van John Muir zo weer binnen: “The clearest way into the Universe is through a forest wilderness.” Die helderheid relativeert altijd de drukte en de hectiek, verschaft het comfort van het inzicht en houdt beide voeten op de grond, altijd. Tja, vermomd als heer, dat is een goeie. Nog steeds.