Hij is vol nieuw leven, de gevallen boom. Thuis voor insecten, schimmels, mossen en korstmossen. En voor kleinere dieren zoals muizen en kleine vogeltjes. Zij leven hier.
De gevallenen zijn altijd van grote waarde, omdat zij tonen waar wij vandaan komen en waar wij naartoe gaan. Lessen van de Kruisberg te Halsteren. Ook thuis.
Kleur is écht nodig voor een reset en restart. De krantekoppen schetsen een beeld van een donker bos waarin wij lijken te zijn beland. Onze publieke waarden in de samenleving en de natuur staan onder grote druk.
Een impressie. Mijn penseel toont zich als vanzelf. Het begint hier, op deze plek in het bos, waar het zonlicht plots doordringt en zijn regenboog toont. Zelfs voor hen die zijn verwijderd omdat er geen plek meer was, kleurt het licht opnieuw. Het is hier, waar je bomen weer ziet die het bos vormen. Het is hier waar respect voor hen die waren een nieuwe impuls krijgt.
Ontzag voor de Sequoia sempervirens, de kustmammoetboom, in één van de wouden in Californië. De wolf leeft in deze bossen en accentueert de indrukwekkende omvang van deze boom.
De lente dient zich aan in het eiken-berkenbos op de hoge zandgronden rondom Fort de Roovere. Het geaccidenteerde terrein vormt als het ware de achterzijde, de landzijde van de Brabantse Wal. Het prille frisgroen van de berken- en eikenblaadjes is een paasfeest op zichzelf. En nog steeds geen Spanjaard te zien…
De winter toont het woud in haar verstilde vorm. Het verbergt haar geheimen, gehuld in mystiek. Ik heb dit gevoel proberen te vatten in de winterse kleuren van een bevroren wereld. Het is getekend in een transect, een verticale doorsnede van 50 meter.
Kruf Huyssons 