The Storm

‘The Storm’ door Narcisse-Virgilio Diaz de la Peña (1971), The National Gallery.

Dit schilderij van één van de leden van de School van Barbizon, is een combinatie van de overheersende stormachtige lucht met zijn grijze wolkenmassa’s en de gure vlakte.

Het ‘verwoordt’ de dreiging op van een storm. Het is een heideveld, prachtig, maar uiteraard was dit voorheen een prachtig bos. Overbegrazing door met name koeien en schapen enerzijds en grootschalige houtkap anderzijds heeft hier geleid tot een heideveld. Mooi, zeker, maar toch even wat perspectief en historisch besef aangebracht.

De storm in het politieke landschap van heer Donald is aan het razen. Grootschalige kap, waarbij democratische instituties compleet worden gepasseerd, lijkt diep in niet alleen de Amerikaanse samenleving te gaan snijden, maar ook de wereld-orde te herschikken. Een schilderij als metafoor. Storm dus. Prachtig schilderij, zeker wel.

Zie ook The National Gallery.

Een 1953 Monument

Kruf, J. (2024) Een 1953 Momument [fine art print]. Breda: privécollectie.
In Halsteren, in de Oude Beymoerpolder én Auvergnepolder, staan nog steeds de monumenten die herinneren aan 1 februari 1953. Ik heb deze impressie geschilderd langs de Brabantse Wal, nabij de Kannewielseweg.

De hoogte van het witte schuim begint op 5 meter. Zo hoog dus stond het water.  Vanaf dit punt loopt de Brabantse Wal over zo’n 250 meter op van 0 naar 10 meter +NAP.

Het koren op het land

Kruf, J. (2024) Het koren op het land [fine art print]. Breda: privécollectie.
Zicht vanuit de Oude Beymoerpolder op de Sint-Martinuskerk, Halsteren. De schoven op het land in 1961.

Vertrek uit het geboorteland voor studie heeft geleid tot veel heimwee en verlangen. Vriend, studiegenoot en dichter Kees Wagtmans (1983) bracht dit gevoel zo prachtig onder woorden in het volgende gedicht:

Herfst in Halsteren

Is herfst in overal

Maar thuis als een verloren zoon

Is een seizoen in eigen huid

Bibliografie

Wagtmans, K. (1983). Herfst in Halsteren. In C.J.J. Wagtmans. Achttien Gedichten, Cantonese Boy Press, 1983, pp. 15.

Winter Woodland Birches

‘Winter Woodland Birches’ door Amanda Horvath

Het is een prachtig gestileerde expressie van bos in sneeuw. De berken en hun schaduw vormen een contrastrijk palette met sneeuw en het meer donkere bos erachter.

Mijn associatie is er met een inkomend president die haast kinderlijk de nieuwe boompjes neerzet alsof hij zijn verjaardagslijstje opstelt: Canada, Groenland, Panama, mensen eruit, mensen straffen, mensen vrijlaten, eigen rechtspositie opschonen, tarieven opleggen, desinformatie toestaan…

Hij denkt het bos te kunnen ‘maken’, niet wetend wat achter de heuvel ligt. Wie zal het zeggen. De wijsheid van het bos zelve zal spreken. De president staat er zelf midden in terwijl hij denkt van niet. Hij is zelf één van de boompjes. Het bos kent oerwetten dat individuen niet overleven, dat het altijd ‘samen’ is, een wereld gebaseerd op symbiose én dat voor list en bedrog maar beperkt ruimte is. De goede man is geen diplomaat, dat is nu nog eens duidelijk geworden na zijn one-man-show gisteren. Het is een schreeuwer in een héél groot bos. De wolven zitten klaar, denk ik dan.

Website Amanda Horvath.Â