The Bodmer Oak

Monet, C. (1865). The Bodmer Oak, Fontainebleau Forest [Oil on canvas]. New York City: The Metropolitan Museum of Art.

Het is geschilderd door impressionist Claude Monet (1840-1926) in het jaar 1865. Volgens Plant Curator is er een grote kans dat deze boom van de soort Quercus petraea (Mattuschka) Lieblein (Wintereik, Wintereik, Traubeneiche) is, een emblematische boom van het Franse bos.

De Bodmer-eik werd genoemd naar de Zwitserse kunstenaar Karl Bodmer (1809-1893), die zijn schilderij van een boom in het hart van het bos van Fontainebleau, La Forêt en Hiver, 15 jaar eerder tentoonstelde op de Salon van 1850. Het schilderij van Monet bevindt zich in de collectie van The Metropolitan Museum of Art, New York City.

Monet gebruikte helder geel, groen en oranje om het zonlicht weer te geven dat door het bladerdak van takken filtert. Het tapijt van roestbruine bladeren geeft aan dat hij dit uitzicht schilderde vlak voordat hij zijn maandenlange bezoek aan Fontainebleau in oktober 1865 afsloot (Bron: MetMuseum.org).

Wat dit schilderij zo bijzonder maakt is dat het voelt alsof je daadwerkelijk midden in het bos staat, op dezelfde hoogte als de boom, op dezelfde plek in het weidse bos. Het verbindt je met de boom. Het is een geweldig gevoel. Alsof je het gevoel hebt deel uit te maken van iets dat veel groter is dan jijzelf. Ga het bos in en probeer het. Het is een vorm van Shinrin-Yoku: De kunst en wetenschap van het baden in het bos. […]

Landschap Corfu

John Singer Sargent (1909). Landscape Corfu {oil on canvas]

John Singer Sargent (1856 – 1925), impressionist. Hij was een Amerikaan, geboren in Florence in Italië en die een groot deel van zijn leven in Europa doorbracht. Hij was productief en schilderde honderden olieverfschilderijen en duizenden aquarellen en schetsen. Hij schilderde naast de impressionisten (en wordt soms als één van hen beschouwd) en heeft duidelijk hun gevoel voor glinsterend licht overgenomen.

Hier zijn kleurrijke werk van een landschap op het Griekse eiland Corfu. Het onderstreept de rijkdom van het bos. Grof geschilderd maar de impressie is groots en het onderstreept de essentie en de mystiek van het bos.

The Storm

‘The Storm’ door Narcisse-Virgilio Diaz de la Peña (1971), The National Gallery.

Dit schilderij van één van de leden van de School van Barbizon, is een combinatie van de overheersende stormachtige lucht met zijn grijze wolkenmassa’s en de gure vlakte.

Het ‘verwoordt’ de dreiging op van een storm. Het is een heideveld, prachtig, maar uiteraard was dit voorheen een prachtig bos. Overbegrazing door met name koeien en schapen enerzijds en grootschalige houtkap anderzijds heeft hier geleid tot een heideveld. Mooi, zeker, maar toch even wat perspectief en historisch besef aangebracht.

De storm in het politieke landschap van heer Donald is aan het razen. Grootschalige kap, waarbij democratische instituties compleet worden gepasseerd, lijkt diep in niet alleen de Amerikaanse samenleving te gaan snijden, maar ook de wereld-orde te herschikken. Een schilderij als metafoor. Storm dus. Prachtig schilderij, zeker wel.

Zie ook The National Gallery.

The Forest in Winter at Sunset

‘The Forest in Winter at Sunset’ door Théodore Rousseau (gemaakt tussen 1846–1867)

Dit monumentale bosgezicht, ongeëvenaard door zijn schaal en ambitie, is gestart vroeg in Théodore Rousseau’s carrière. Het was bij zijn dood nog niet voltooid, ondanks de aansporing van Jean-François Millet en andere bevriende kunstenaars om het te voltooien en tentoon te stellen.

Naar verluidt was het Rousseau’s bedoeling om het effect na te bootsen van een zonsondergang die hij in december 1845 had gezien in Bas-Bréau, een deel van het bos van Fontainebleau.

De wirwar van bomen, ontdaan van gebladerte en doordrenkt met diepe kleuren, brengt een gevoel van ontzag voor de natuur over dat wordt versterkt door de aanwezigheid van twee boeren in het midden.

Het schilderij is een ode aan het bos omdat dit het netwerk toont dat het bosecosysteem in feite is.