Scherphoekbandspanner

Kruf, J. (2026). Scherphoekbandspanner [fine art print]. Breda: Privécollectie.

De scherphoekbandspanner (Euphyia unangulata) is een mot uit de familie van de spanners (Geometridae). De Engelse naam is wat meer begrijpelijk: sharp-angled carpet moth. Een inspiratie voor een te weven tapijtje zou het kunnen zijn.

Deze mot zat thuis op de schuurdeur vorige week. Wat een pareltje. Hij kwam even uit zijn verblijfplaats, het aangrenzend gebied van bos, heggen en weilanden. Ik moest denken aan John Muir die eens zei: “When we try to pick out anything by itself we find it hitched to everything else in the Universe.” Dat geldt ook voor dit kleine en kwetsbare wezentje. Het is verbonden met het gehele ecosysteem van de aarde, “van de sterren en daarvoor bij ” (met dank aan Buzz Lightyear).

Het patroon van zijn vleugels is erg verfijnd en met heel veel verfstipjes nagebootst. Meer pretentie dan nabootsing heb ik niet. Geenszins. Het urenlange werk is een stille ode aan deze schoonheid.

Halsterse Dijk 1958

Kruf, J. (2026). Halsterse Dijk 1958 [fine art print]. Breda: Privécollectie.

Opwaaiende zomerjurken. Bij moeder achterop de fiets. Een mooie stralende zomerdag, op weg naar de Halsterse Dijk. Boterhammen met gebakken ei ertussen. Rijden door een lege Auvergnepolder, herstellende van de 1953-ramp.

Een dijk, waar het gras ontoegankelijk was. Dat was op het beton zitten. Met in de verte twee boegbeelden van Bergen op Zoom: de spiritusfabriek (‘daar werkt mijn opa!’) en de Sint-Gertrudiskerk (‘de Peperbus’). Nog weinig industrie, geen hoogspanningsmasten. In de verte de Brabantse Wal. En de natuurlijk de zee , de Oosterschelde, aan de voet van de dijk. Er waren nog geen Deltawerken.

Op basis van zwart-wit beelden van vader Ad Kruf opnieuw tot leven gebracht.

De Mystiek van de Melanen


Kruf, J. (2021). De Mystiek van de Melanen [fine art print]. Breda: Privécollectie.

Dit is het landschap waar mijn voorvaderen met -moeders en gezinnen hebben vertoefd op de zondagmiddagen, waar zij als kind hebben gespeeld en geravot, waar zij hutten bouwden en kattekwaad uithaalden. Het is de plek waar mijn opa Piet zijn drie kinderen Jan, Ad en Piet in een wasteil aan een touw over het ijs zwierde. Het zijn de Melanen te Halsteren. Het was het land van mijn overgrootvader Jan “de Kuper” Kruf. Het is de plek van honderden verhalen. Het was goed toeven daar.

Hier in een beeld uit de winter van 1967, dit op basis van schetsen en fotomateriaal van vaderlief Ad Kruf. Het is de mystiek van dit winters landschap. Het is thuis.

Bruine Kiekendief in Auvergnepolder

Kruf, J. (2009). Bruine Kiekendief in Auvergnepolder [fine art print]. Breda: Privécollectie.

Op één van mijn wandeltochten in voorjaar en zomer van 2009 door de Auvergnepolder te Halsteren – na het toen recente overlijden van mijn vader – scheerde de Bruine kiekendief (Circus aeruginosus L.) over de rietvelden van het Lange Water. Was het mijn vader die mij wilde zeggen dat hij er nog was? Ik meende zijn stem te horen. Wij gingen samen vaak naar dit gebied. Het is een thuis. Wat een moment.

Wat een vogel. De Engelse naam van deze vogel past helemaal bij zijn vlucht: Western Marsh Harrier. Mijn hart ging sneller kloppen. De Auvergnepolder bergt een prachtig stuk natuur.