Als bosecoloog heb ik veel in het bos gebivakkeerd voor onderzoek. Deze groene oase rondom een min of meer ‘pleintje’ met drie eiken trof mij. Wat een rust en geborgenheid. De rest van de wereld is volledig buitengesloten. Het werk is gebaseerd op één van mijn tochten door het Zwarte Woud nabij Bad-Säckingen, gelegen langs de Rijn met aan de overzijde van de rivier Zwitserland. Mooie tijd, met prachtige bossen.
Wat een meesterwerk van Ivan Shishkin. Het is het dennenbos in haar volle omvang en grootsheid. Een ode aan het bos. Het voelt alsof ik er ben, daar ergens in Rusland, 127 jaar geleden. Hoe warm het was. De verkoeling van het beekje is heerlijk. Het is het mastbos zoals het eens was.
Markus Stegmann van het Museum Langmatt benadrukt dat dit schilderij van Paul Cézanne de traditionele voorstelling van het bos overstijgt door niet de objecten, maar de dynamische wisselwerking van bomen, rotsen en kleur centraal te stellen. Stegmann: “Cézanne looks through the trees, so to speak, to see the structure of nature”. Een holistisch perspectief derhalve.
De nadruk ligt op structuur, ritme en abstractie in plaats van op herkenbare vormen. Met het beperkte palet van groen, blauw en oker maakt Cézanne kleur los van zijn beschrijvende functie, waardoor vorm en toon emotie en energie overbrengen. Deze benadering, die het vroege kubisme aankondigt, markeert een keerpunt in de moderne kunst. Het schilderij wordt een contemplatieve ruimte waarin de cycli van de natuur voelbaar worden.
De mystiek van het bos in volle omvang geschilderd door Jacob van Ruisdael. De oude beuken en eiken flankeren het moeras met waterlelies. Een plaatje.
Het bos wordt belicht door Henri Matisse op een abstracte wijze. Hij kiest verschillende perspectieven in één schilderij. Boeiend, omdat het de mystiek van het bos onderstreept. Hoe langer je kijkt, hoe meer vragen er komen. Hoe snijdt het zonlicht door de vegetatie? Waar sta ik? Dat is mooi.
Bezoek Henri Matisse website.
Kruf Huyssons 