In een voorstad, langs een doorgaande weg, ligt dit hotel. De avond is reeds gevallen. De zon is onder, de maan eist haar plek. Het hotel ademt een leegte van buiten, tegelijkertijd de uitnodigende warmte binnen. Stoppen of doorrijden bij Blue Hotel?
De lente dient zich aan in het eiken-berkenbos op de hoge zandgronden rondom Fort de Roovere. Het geaccidenteerde terrein vormt als het ware de achterzijde, de landzijde van de Brabantse Wal. Het prille frisgroen van de berken- en eikenblaadjes is een paasfeest op zichzelf. En nog steeds geen Spanjaard te zien…
De lijnen van de meester Antoni Gaudà zijn onmiskenbaar. Hier een eigen impressie van één van de Centurions op het dak van Casa Milà in Barcelona. Een stille ode aan de meester.
Dit iconisch landschap in Zuid-Spanje toont de heuvels ten zuiden van Carmona, ten oosten van Sevilla. De oogst is van de velden. De aarde toont haar kleuren. Het mysterie-gehalte van dit icoon is hoog.
De winter toont het woud in haar verstilde vorm. Het verbergt haar geheimen, gehuld in mystiek. Ik heb dit gevoel proberen te vatten in de winterse kleuren van een bevroren wereld. Het is getekend in een transect, een verticale doorsnede van 50 meter.
Kruf Huyssons 